Het wonderbaarlijke gedrag der vissen

● Geleerden ontdekken steeds weer nieuw bewijsmateriaal voor het vreemde en wonderbaarlijke gedrag van vissen. In Schotland leverde W.M. Shearer het bewijs dat zeeforellen niet alleen naar de heldere waterstromen terugkeren waarin zij werden voortgebracht, maar zelfs naar dezelfde rustige, kleine kreek, zelfs naar dezelfde kiezelbank. Shearer ontdekte dit door in de vele kreken van de Dee zeeforellen te vangen, te merken en weer te laten zwemmen. Een jaar later ving hij zes van deze vissen, elk in dezelfde kreek waar hij oorspronkelijk was gevangen. John Briggs van de universiteit van Florida in de Verenigde Staten had eveneens iets nieuws ontdekt. Hij kon bewijzen dat de gedachte dat de eerste vis welke de kuitschietplaatsen weer bereikte, naar de verste grens daarvan zwom, waar was. Waarom de vis dit doet? Wel, om later aankomenden plaats te geven. Dat is nog eens even je verstand gebruiken! Het ligt voor de hand dat wij er niet mee zijn dit alles aan de vis toe te schrijven, want de God-vrezende man Job zei: „Maar vraag toch het gedierte, en het zal u onderrichten; het gevogelte des hemels, en het zal u inlichten. Of spreek tot de aarde, en zij zal u onderrichten; en laat de vissen der zee het u vertellen. Wie onder deze alle weet niet, dat de hand des HEREN [van Jehovah] dit doet; in wiens hand de ziel is van al wat leeft.” — Job 12:7-10, NBG.