De moderne geschiedenis van Jehovah’s getuigen

Deel 21: De opleiding tot de theocratische dienst bespoedigd

VAN het overblijfsel van Jehovah’s getuigen, dat door de profeet Jeremia werd voorschaduwd, was voorzegd: „Zie, Ik stel u te dezen dage over de volken en over de koninkrijken, om uit te rukken, en af te breken, en te verderven, en te verstoren; ook om te bouwen en te planten” (Jer. 1:10). Zo werd het jaar 1942 te midden van het vurige oordeelswerk waarin de afvallige christenheid aan de kaak werd gesteld, een keerpunt.

Nadat de 72-jarige president van het Wachttorengenootschap, J.F. Rutherford, op het van 6 tot 10 augustus 1941 te St. Louis gehouden congres zijn tot nu grootste zichtbare gehoor (115.000 personen) had toegesproken, het nieuwe boek Kinderen verkrijgbaar had gesteld en tevens voor het eerst had bekendgemaakt dat de grote strijdvraag ging om de beheersing van het universum, ging zijn gezondheidstoestand gestadig achteruit.a Ten slotte stierf hij op 8 januari 1942, nadat hij vijfentwintig jaar en twee dagen het presidentschap van het Genootschap had bekleed. Hieronder volgt een gedeelte van de aankondiging in The Watchtower onder het opschrift „Een getrouwe getuige”:

„AAN ALLE VRIENDEN DER THEOCRATIE: Op 8 januari 1942 heeft onze geliefde broeder, J.F. Rutherford, getrouw zijn aardse loopbaan als een strijder voor de THEOCRATISCHE REGERING en als een dienstknecht van het Woord Gods geëindigd. Daar wij weten welk een diepe genegenheid hij in uw hart innam en hoe u sedert zijn ernstige ziekte vóór het in juli 1949 gehouden congres te Detroit ten behoeve van hem tot God hebt gebeden, haasten wij ons u hiervan op de hoogte te brengen. Het was broeder Rutherfords wens op het slagveld te sterven en dit is ook gebeurd. De Heer heeft het hem genaderijk toegestaan het bericht voor het Yearbook of Jehovah’s Witnesses van 1942 te voltooien, waaruit blijkt dat het tot nog toe grootste getuigenis is gegeven en dat er dit jaar in totaal het geweldige aantal van 36.030.595 boeken en brochures is verspreid. Broeder Rutherford was altijd VAN ÉÉN DING VERVULD, namelijk, de naam en het koninkrijk van Jehovah bekend te maken, zich aan zijn verbond met Hem te houden en de belangen van zijn broeders en zusters goed te behartigen.”b

Aldus kwam de energieke, aardse bedieningsloopbaan van een nimmer schipperende strijder voor rechtvaardigheid tot een einde. Krachtig en op velerlei terrein had broeder Rutherford onzelfzuchtig tot de opbouw van de theocratische Nieuwe-Wereldmaatschappij bijgedragen. Ook thans leeft hij nog steeds in de gedachten van tienduizenden voort.

De overgang op een nieuw bestuur onder de derde president van het Genootschap verliep snel, soepel en zonder wrijving. Dit verschilde wel zeer van wat er in 1916 geschiedde bij de dood van C.T. Russell, de eerste president van het Genootschap, toen J.F. Rutherford pas na een periode van bijna tien weken tot tweede president werd gekozen. In het nummer van 15 februari 1942 van The Watchtower staat het volgende over de veranderingen in de samenstelling van de corporaties, onder het opschrift „Verenigde dienaren”:

„Op 13 januari 1942 kwamen alle leden van de beide bestuursraden ’s middags in de zitkamer van het Bethelhuis te Brooklyn bijeen. Nathan H. Knorr, die tijdens de laatste algemene verkiezing te Pittsburgh tot vice-president werd gekozen, had de leden van de bestuursraden enige dagen daarvoor verzocht God onder gebed en overdenking ernstig om wijsheid te vragen, opdat zij op de juiste wijze geleid mochten worden; hetgeen zij dan ook deden. De gemeenschappelijke vergadering werd met gebed geopend en er werd Jehovah God vooral gevraagd wijsheid te schenken opdat die dienaren gekozen mochten worden door wie hij zich in de organisaties op een wettelijke wijze vertegenwoordigd wilde zien. Na goed en zorgvuldig overwegen werden respectievelijk de volgende broeders benoemd en eenstemmig gekozen, namelijk, Nathan H. Knorr als president en Hayden C. Covington als vice-president der twee corporaties.c Later op die dag werden de resultaten van de verkiezing door de secretaris van de bestuursraad op een bijeenkomst van de Bethelfamilie te Brooklyn bekendgemaakt en met enthousiasme begroet.”d

Er werden uit vele delen der wereld brieven en telegrammen ontvangen waarin tot uitdrukking werd gebracht dat men zich verheugde over de verkiezing van broeder Knorr als de nieuwe president van het Genootschap.

Zelfs in die donkere dagen der 2de Wereldoorlog werd er in kleine mate begonnen met het programma van „bouwen” en „planten” binnen de theocratische dienstorganisatie. Hierdoor zou de Nieuwe-Wereldmaatschappij zich in een nimmer gekende paradijsachtige schoonheid en voorspoed in het „Beulah”-land gaan verheugen. Op de Theocratische vergadering der Nieuwe Wereld, welke van 18 tot en met 20 september 1942 in Cleveland, Ohio, werd gehouden, werd de nieuwe president van het Genootschap, Nathan Homer Knorr, aan Jehovah’s getuigen voorgesteld. Eenenvijftig andere congressteden waren met de hoofdvergadering in Cleveland verbonden om de voornaamste lezingen te horen, waarvan de belangrijkste wel de openbare lezing „Vrede — is hij van blijvende duur?” was, welke door president Knorr voor een gehoor van 129.699 personen werd uitgesproken. Drieëndertig andere congressen buiten de Verenigde Staten waren ongeveer terzelfder tijd belegd. Er werd op dit veelbetekenende congres een signaal tot „voorwaarts gaan” gegeven, en aan de hand van Openbaring 17:8-18 werd er duidelijk gemaakt dat de dode Volkenbond na de oorlog zou herleven, waarna er een korte vredestijd zou volgen, waarin de predikingsactiviteit grotelijks uitgebreid zou kunnen worden. Met het verkrijgbaar stellen van het nieuwe boek The New World en bijbel no. 10 van het Genootschap, de King James Version, werden de eerste vonken gegeven tot een nieuwe onderwijzingsveldtocht.e

Uit een korte biografische schets van de derde president van het Genootschap blijkt dat Nathan Homer Knorr in 1905 uit Amerikaanse ouders in Bethlehem, Pennsylvanië, werd geboren. Op 16-jarige leeftijd verbond hij zich met de gemeente Allentown van Jehovah’s getuigen en trad hij uit de „Reformed Church.” Nadat hij in juni 1923 op 18-jarige leeftijd de „high school” te Allentown, Pennsylvanië, had doorlopen, maakte hij een aanvang met de volle-tijd-predikingsdienst, op welk tijdstip hij ook was uitgenodigd een lid van de staf van het hoofdbureau van het Genootschap op het Bethelhuis te Brooklyn te worden. Daar maakte hij in zijn opleiding voor de predikingsdienst snelle vorderingen en later hield hij op weekeinden in gemeenten welke in een straal van driehonderd kilometer rondom Brooklyn gelegen waren, bijbellezingen. Na verloop van tijd werd hij de coördinator van alle drukwerkzaamheden van de drukkerij van het Genootschap en in 1932 algemeen leider van het uitgeversbureau en de drukkerij. In 1934 werd hij tot een van de bestuursleden gekozen in de New Yorkse corporatie van het Genootschap (nu de Watchtower Bible and Tract Society of New York, Inc.) en in 1940 tot bestuurslid en vice-president van de Pennsylvanië-corporatie, de Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, aangesteld. In januari 1942 werd hij tot president van beide Amerikaanse genootschappen en van de Britse corporatie, de International Bible Students Association, gekozen. In februari 1943 werd hij de president van de pasopgerichte Wachttoren Bijbelschool Gilead te South Lansing, New York. Verder leidt hij de werkzaamheden van het radiostation WBBR van het Genootschap te Brooklyn, houdt in alle delen der aarde het toezicht op het bestuur van de aangelegenheden van het Genootschap en reist over de gehele wereld. Op alle internationale vergaderingen is hij de voornaamste spreker voor het Genootschap. Hij houdt eveneens toezicht op het uitgebreide redactionele werk en leidt de zendingsactiviteiten der getuigen. Tezamen met zijn vrouw verblijft hij op Bethel Brooklyn, 124 Columbia Heights.f

Daar de nieuwe president van het Genootschap inzag dat het dringend noodzakelijk was dat alle dienaren van het Genootschap een verdere opleiding in het bedieningswerk ontvingen, begonnen hij en zijn nieuwe staf van bestuursmedewerkers een theocratisch onderwijzingsprogramma op lange termijn uit te werken (Ef. 4:12, NW). Op maandag 16 februari 1942 werd het eerste stadium daarvan geopenbaard toen er op Bethel een avondschool werd ingesteld, een „Voortgezette leergang in de theocratische bediening.”g Alleen de manlijke leden van de staf van het hoofdbureau van het Genootschap mochten hieraan meedoen. Eens per week kwam de school op maandagavond bijeen. Tijdens het eerste in de Koninkrijkszaal gehouden deel werd er een lezing uitgesproken voor alle ingeschrevenen op de school. Ook de Bethelzusters werden uitgenodigd aanwezig te zijn. Vervolgens was er een kleine pauze, waardoor de aanwezigen in de gelegenheid werden gesteld zich in kleinere groepjes naar verschillende klaslokalen te begeven. Gedurende dit tweede deel der les werden er onder leiding van geschoolde cursusleiders-raadgevers oefenlezingen gehouden over bijbelse onderwerpen. Op deze Bethelschool waren in het voortschrijdende programma zowel cursussen in het spreken als in een algemene studie van de bijbel opgenomen. Nadat de pas-geleerde techniek in het voor de vuist spreken in het openbaar was aangewend, viel er onmiddellijk een opmerkenswaardige verbetering in de voordracht der lezingen waar te nemen. Deze verbetering viel ook zeer goed te bespeuren in de prediking van huis tot huis der manlijke en vrouwelijke leden van de Bethelfamilie. Jehovah’s zegen op dit nieuwe programma was duidelijk waarneembaar. De Bethelschool bestaat nu al meer dan veertien jaar en honderden jonge bedienaren van het evangelie zijn er door geholpen hun bijbelkennis en spreekvaardigheid te verbeteren.h

Daar de Bethelschool zo’n succes was, bracht dit het Genootschap er toe over te gaan tot de volgende stap van het door haar geleide nieuwe onderwijzingsprogramma: het oprichten van een school voor hoger onderwijs in het bedieningswerk om zendelingen en andere vertegenwoordigers voor de dienst in den vreemde op te leiden. De gebouwen van het Genootschap te Brooklyn waren te klein voor zulk een toekomstig onderwijsinstituut. Gelukkigerwijs was het Wachttorengenootschap echter sinds 1935 in het bezit van een 324 ha groot stuk land, waarop de zogenaamde Koninkrijksboerderij was gevestigd en waar voornamelijk voor de Bethelfamilie te Brooklyn voedingsmiddelen werden verbouwd. (In 1955 was een permanente boerderij-familie van ongeveer 50 personen hiermede vrijwillig bezig.) De Koninkrijksboerderij is schitterend gelegen, ongeveer 400 km noordwestelijk van de stad New York in de streek van de Finger Lakes in de staat New York, vlak bij de plaats Ithaca, de zetel der beroemde Cornell universiteit. In de loop der jaren waren er op dit land verschillende gebouwen opgetrokken, waaronder het grote in 1941 voltooide bakstenen administratiegebouw „Gilead,” ofte wel „getuigenishoop.” Dit was de ideale plaats voor de oprichting van een bijbelschool, waaraan de raad van bestuurders in september 1942 dan ook zijn goedkeuring hechtte. Er werd terstond een uit vier man bestaand leraarscorps uit geordineerde predikers van de Bethelstaf aangesteld om een leercursus samen te stellen, lezingen uit te werken, goede leerboeken op te zoeken, een kleine bibliotheek van 800 belangrijke bijbelse naslagwerken samen te stellen en een lesrooster volgens hoger onderwijspeil op te stellen. Er werd nog het een en ander verbouwd in de bestaande gebouwen zodat er klaslokalen, een gehoorzaal, een eetzaal en slaapkamers ontstonden. Er werden voorzieningen getroffen dat ongeveer honderd ingeschreven studenten een vijf maandelijkse cursus zouden kunnen doorlopen en daar al die tijd onderdak en voedsel konden krijgen.i

(Wordt vervolgd)

[Voetnoten]

[Illustratie op blz. 6]

N.H. KNORR