O, hadden wij maar een partje geloof!

IN Kirkcaldy, Schotland, had een pionier-getuige van Jehovah een bijbelstudie met een jongedame die belangstelling had voor de naam „Jehovah.” De getuige besloot een exemplaar van de Schrift in de Hebreeuwse taal te bemachtigen, zodat zij haar het tetragram in zijn oorspronkelijke vorm zou kunnen laten zien. Zij dacht dat een dominee wel de persoon zou zijn die naar alle waarschijnlijkheid een exemplaar zou hebben; zij zocht er dus een in de stad op. Nadat hij met belangstelling had geluisterd naar de reden waarom zij het boek wilde hebben, leende hij haar bereidwillig een exemplaar. Daarop zeide hij dat wanneer zijn kerk, of enige andere kerk in de stad, zich er op zou kunnen beroepen één, ja, één bijbelstudent te hebben met maar een partje van het geloof dat door elke getuige van Jehovah aan de dag wordt gelegd, zij misschien de hoop konden koesteren op de juiste weg te zijn. Hij gaf toe dat de kerken in een hopeloze duisternis verkeerden en dat hij openlijk met andere geestelijken had gesproken over het geloof dat Jehovah’s getuigen aan de dag legden, in een tijd waarin men van Gods ware getuigen zou moeten verwachten dat zij zulk een in het oog lopend geloof aan de dag zouden leggen. De bijbel geeft ons dit antwoord: „Waar geen visioen is, komt het volk om; maar gelukkig is hij die de wet houdt.” — Spr. 29:18, KJ.