Diploma-uitreiking op Gilead en een verfrissende regenval

DE ZON scheen bespiegelend over het mooie, op een lappendeken gelijkende landschap van het graafschap Tompkins. De regenbui van de afgelopen nacht had de lucht zuiver en koel gemaakt, maar nog dreven er laaghangende staalgrauwe wolken voorbij, alsof ze peinsden over de raadzaamheid van een herhaling. Hun werk van deze nacht was met vreugde begroet, want hierdoor was een einde gekomen aan een van de langdurige zomerse hitte-perioden in de staat New York, terwijl het gewas was besproeid en de dorstige bosbeken weer waren gevuld. Een herhaling op deze ochtend van de 31ste juli zou door de duizenden mensen die op het groene veld te midden van een verzameling gebouwen waren bijeengekomen, echter niet met gejuich zijn begroet. Zij waren niet bijeengekomen voor een ochtendregen, maar wachtten vol spanning op het uitreiken der diploma’s voor de dertiende klasse van de Wachttoren Bijbelschool Gilead en hetgeen daarmede gepaard zou gaan, wat in de open lucht zou geschieden.

De 103 afgestudeerde leerlingen zitten dichtbij het met bloemen overdekte terras buiten het bibliotheekgebouw. In een waaiervorm staan hieromheen nog meer zitplaatsen waarop vele mensen plaatsnemen tot er in totaal 5205 toehoorders zijn. Het is een kleurrijk gezicht — leerlingen met glinsterende ogen en in gespannen verwachting, ook de toeschouwers in afwachting, de vloer van de „gehoorzaal” bedekt met een groen grasveld, omzoomd met een rand petunia’s alsof rondom het terras een rossige vlam brandt, en het plafond het werk van de Schepper. Dit plafond van wolken thans blauwzwarte silhouetten tegen een uitgestrekt turkooizen gewelf, was de oorzaak van bevreesde blikken, die naar de hemel werden geworpen. Zou het „dak” van de openluchtgehoorzaal lekken? Neen het lekte niet en voor het einde van het programma, dat drie uur duurde, hulden deze wolken zich in zilverwit en dreven als reusachtige parapluus door de lucht, ten einde de toehoorders herhaaldelijk tegen de felle zonnestralen te beschermen.

De letterlijke regen gedurende de nacht had lichamelijke verademing gebracht. Thans bracht de symbolische stroom van waarheden gedurende de lezingen overdag geestelijke verkwikking. Dit was speciaal het geval nadat de dienaar van de Koninkrijksboerderij en de leraren van de Gileadschool persoonlijk of door middel van lezingen die op grammofoonplaten waren vastgelegd, de klas hadden toegesproken en gelukstelegrammen uit Afrika, Stille Zuidzee Eilanden en Noord- en Zuid-Amerika waren voorgelezen. Daarna sprak de president van de school, N.H. Knorr, de toehoorders en speciaal de klasse toe over „Predik het woord”. De grondslag voor deze toespraak waren de woorden die Paulus tot Timotheüs had gericht: „Predik het woord; houd aan tijdelijk, ontijdelijk; wederleg bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en leer.” — 2 Tim. 4:2.

„Jehova God heeft het prediken tot het belangrijkste werk in de wereld gemaakt,” begon de spreker. Het is het allerbelangrijkste werk voor Gods dienaren. Jezus’ bediening op aarde bestond in prediken. Hij onderwees anderen hetzelfde te doen, en zond hen daartoe uit. Hetgeen zij hadden geleerd werd in hun gedachten bewaard en wanneer het nodig was, konden zij zich de onderwijzing te binnen brengen. In hun dagen waren er nog geen drukpersen, hun boeken waren grote onhandige rollen, die zij niet gemakkelijk bij zich konden dragen. De meesten van deze eerste Christelijke bedienaren hadden zelfs geen rollen. Zij konden geen plaats in een boek opslaan om een punt te bewijzen, of lectuur achterlaten die voor hen predikte. Zij moesten zich herinneren wat zij vroeger hadden geleerd en het dan prediken door hun mond, stem en tong te gebruiken.

De gepredikte boodschap is vreemd voor deze wereld, tegengesteld aan haar gewoonten en streven; vandaar dat de prediker vervolging ondervindt. Maar zelfs vervolging bevordert het predikingswerk. Paulus werd tot bezinning gebracht en ging belangstellen in de waarheid, doordat hij Christenen wegens hun predikingswerk vervolgde. Paulus begon na te denken, en daarna te prediken. Zo leidt ook tegenwoordig vervolging vaak tot wonderbaarlijke resultaten. Gods dienaren van tegenwoordig prediken bij de huizen, en brengen nabezoeken om nog meer te vertellen. Zij verspreiden niet alleen boeken en vertrekken dan met de woorden: „Zoek het nu zelf maar uit.” Evenmin worden zij er door vervolging toe gebracht met prediken op te houden. Door deze tot handelen aansporende toespraak werd op alle aanwezigen een beroep gedaan, aandacht te schenken aan hun bedieningswerk.

Na de toespraak werden de diploma’s en andere gaven persoonlijk aan de 36 Canadese, 3 Britse en 64 Amerikaanse afgestudeerde zendelingen gegeven. Enigen hadden reeds een gebied in het buitenland toegewezen gekregen en zouden in Afrika en Zuid-Amerika gaan dienen. Een van hen stond op om een brief van de gehele groep leerlingen voor te lezen, waarin dankbaarheid en waardering tot uitdrukking werden gebracht voor Jehova God, het Wachttoren Genootschap, de president en de leraren van de school, en Jehova’s getuigen in het algemeen, die hun voortgezette opleiding tot zendeling hadden gefinancierd. Deze brief, die geestdriftig en eenstemmig door de groep afgestudeerden werd aangenomen, besloot met de volgende alinea:

„Nu wij nadenken over de vele zegeningen en grote voordelen die wij hebben verkregen, voelt een ieder van ons een nog grotere verantwoordelijkheid tegenover Jehova om zijn wijding aan Hem te volbrengen. Wij gevoelen dat wij weer een mijlpaal zijn gepasseerd op de grote weg die naar de nieuwe wereld der gerechtigheid leidt, en meer dan ooit te voren beseffen wij thans de noodzakelijkheid om getrouw onze wijdingsgelofte na te komen ten einde dat doel te bereiken. Terwijl wij vooruitzien naar de steeds groter wordende dienstvoorrechten in Jehova’s organisatie, nemen wij derhalve het besluit, dat wij tot het definitieve einde van Satans wereld door Zijn genade zullen voortgaan met het verkondigen van Zijn Woord der waarheid aan hen die gerechtigheid liefhebben. Wij zijn vastbesloten ons oog voor altijd alleen op het Koninkrijk gericht te houden, daar wij beseffen dat het spoedig Jehova’s heilige naam en recht als Universele Heerser, voor wie de ganse schepping dan een eindeloos loflied zal zingen geheel zal rechtvaardigen. Met die hoop in het vooruitzicht besluiten wij derhalve, zowel ieder persoonlijk als gezamenlijk, met de psalmist ’hem nog meer te loven’.”

Dat wat met het uitreiken der diploma’s samenhing, vormde het glanspunt van het weekeinde, maar hiermede was alles nog niet afgelopen. Iedere leerling had zijn familie, bekenden en vrienden uitgenodigd om het weekeinde op de Koninkrijksboerderij door te brengen. Weken te voren hadden afgestudeerde leerlingen en leden van de boerderijfamilie kilometers in de omtrek van Gilead alle huizen bezocht om kamers voor de gasten te krijgen. De couranten en radiostations in Ithaca, Auburn, Cortland en Syracuse hadden op verzoek geholpen door de ophanden zijnde gebeurtenis aan te kondigen. Toen zaterdag, 30 juli, aanbrak, had men 1950 plaatsen voor onderdak bemachtigd; doch ’s zaterdags, laat in de namiddag, kwamen nog vele mensen bij het loket van het huisvestingscomité in de hoop onderdak voor de nacht te verkrijgen. Velen die waren gekomen met de bedoeling onder de blote hemel te overnachten, begonnen te twijfelen en hun plannen te veranderen, daar dreigende wolken en een donker wordende lucht waarschuwden voor een zomerse onweersbui.

Omstreeks 6 uur n.m. barstte de storm in onverhoedse hevigheid los en de menigte ging uiteen en holde hard weg om te schuilen. Maar een uur later was de storm uitgewoed, en het ophouden van de regen was voor allen een teken hun schuilplaatsen te verlaten en hun stoelen voor de bibliotheek weer op te zoeken. Zij kwamen als een zwerm, uit garages schuren, kelders, de bibliotheek en het slaapgebouw. Ongeveer 2500 mensen zaten die avond onder een laaghangend wolkenplafond en spoedig hielden zij zich doof voor het donderende gerommel van boven, ten einde hun volle aandacht aan het avondprogramma te schenken. Een Wachttoren-Bijbelstudie over „het Paradijs” werd gevolgd door een amusementsprogramma, verzorgd door de leerlingen, hetwelk grotendeels uit muzikale nummers bestond. Na het einde van de avondbijeenkomst nam de regen het programma voor de nacht weer over en tegen zondagmorgen 9 uur had de regen de hittegolf volledig op de vlucht gejaagd en heerlijk weer gemaakt voor de dag waarop de diploma’s zouden worden uitgereikt.

Na de lezingen kwamen verscheidene verversingstentjes in actie ten einde de duizenden mensen die zich over de zevenhonderd acres van de boerderij hadden verspreid, te voeden. De middag ging aangenaam voorbij met picknicken, zwemmen en spelletjes ter ontspanning. Vele tochtjes werden gemaakt om de schoolterreinen en de bedrijvigheden op de boerderij te bezichtigen. Een belangwekkende bijeenkomst werd in de bibliotheek gehouden, waar door middel van vragen en antwoorden de aandacht werd gevestigd op de mooie collectie boeken aldaar. Men kon ook de kudde eerste klas Holsteinkoeien van het Genootschap bezichtigen en de melkstal was zo vol tweebenige toeschouwers, dat de vierbenige sterren zich tegen melktijd nauwelijks een weg naar de stallen konden banen. Een of twee dameskoeien bleken enigszins verontwaardigd te zijn over de invasie in hun appartementen.

Drie duizend mensen bleven voor het programma op zondagavond, waarop de meeste afgestudeerden ervaringen uit hun schooldagen op Gilead vertelden. Er werden veelal humoristische verhalen verteld die een groot gelach veroorzaakten, soms ten koste van de leraren. Het hoogtepunt kwam, toen een van de leerlingen zijn verlangen te kennen gaf Armageddon te overleven, om getuige te zijn van een ontmoeting tussen Jozua en de leraar die Bijbelse geografie onderwijst, ten einde geschillen op te lossen over bepaalde plaatsen en hun ligging. Klaarblijkelijk hoopte de afgestudeerde, dat Jozua het debat zou winnen.

Met deze bijeenkomst eindigden de twee dagen van opwekkende gebeurtenissen te Gilead. Hieronder volgen nog enige interessante gegevens. Gedurende de twee dagen serveerden de voedseltenten 20.000 flesjes verfrissende dranken, 8.900 stuks ijs en 13.000 broodjes, behalve de slaatjes en andere schotels. Speciaal opmerkenswaardig is het feit dat velen van de op bezoek gekomen getuigen de eigenaars van de woningen waar zij hadden overnacht, zondagmorgen naar de lezingen meebrachten. Velen van deze bezoekers uit de omgeving brachten hun verbazing en verrukking tot uitdrukking over de omvang van de Koninkrijksboerderij en toonden belangstelling voor de school en zijn zendelingen. De getuigen die in deze nabijgelegen huizen hebben overnacht, hadden veel gedaan om enig vooroordeel dat wellicht nog bestond, uit de weg te ruimen. Er werden verschillende namen opgegeven voor nabezoeken en Bijbelstudiën. Velen van deze mensen die hun huizen voor de bezoekende getuigen hadden opengesteld, weigerden geld voor het logies aan te nemen.

Aldus voltooide weer een klas van Gilead, de dertiende, haar studiën, waardoor het totale aantal afgestudeerden van de school voor de afgelopen zeven jaar op 1276 is gebracht. Hierbij was een recordaantal personen, 5205, aanwezig, het voorgaande hoogtepunt van de vorige zomer was 3559. Zij die er voor de eerste maal waren, hadden verslagen gelezen over dergelijke gebeurtenissen in het verleden en berichten gehoord van anderen die er bij waren geweest, doch toen zij zelf aanwezig waren, hadden zij het gevoel dat de helft hun niet was aangezegd. En wat betreft de hittegolf en droogte waaraan gedurende dit weekeinde door een verfrissende regenbui uit de hemel een eind werd gemaakt, zij kunnen ons er aan herinneren dat er een grotere droogte is die zich over deze oude wereld uitstrekt, en waaraan mede door deze afgestudeerde zendelingen een einde zal worden gemaakt. Als de dertiende klasse zich over vele delen der aarde verspreidt, zullen zij duizenden en duizenden dorstigen verfrissen met de wateren der waarheid en des levens en zij zullen de bewoners van de geestelijk verdroogde landen op de stromen van zegeningen attent maken die spoedig op de gehoorzame mensheid in de nieuwe wereld zullen nederdalen.