ONBEKENDE GOD.

Deze uitdrukking verscheen in een inscriptie op een altaar dat de apostel Paulus tijdens zijn verblijf in Athene zag. De Atheners gaven hun vrees voor godheden te kennen door veel tempels en altaren te bouwen. Ja, zij gingen zelfs zo ver, dat zij het abstracte verafgoodden, doordat zij altaren oprichtten voor de Roem, de Bescheidenheid, de Kracht, de Overredingskunst en het Medelijden. Mogelijk uit vrees een god over het hoofd te zien en zich daardoor zijn misnoegen op de hals te halen, hadden de mannen van Athene een altaar opgericht met het opschrift: „Aan een onbekende God.” Aan het begin van zijn toespraak ten overstaan van de stoïcijnen, epicuristen en anderen, die op de Areopagus (Marsheuvel) samengekomen waren, vestigde Paulus tactvol hun aandacht op dit „aan een onbekende God” gewijde altaar en zette aan hen uiteen dat hij deze hun tot dusver onbekende God verkondigde. — Hand. 17:18, 19, 22-34.

Dat in Griekenland dergelijke altaren bestonden, wordt door de Griekse schrijvers Philostratus (170?–245 G.T.) en Pausanias (2de eeuw G.T.) bevestigd. Pausanias noemt altaren van „goden met de bijnaam de Onbekende” en Philostratus schrijft in zijn werk Leven van Apollonius van Tyana: „Het is het verstandigste wanneer men goed van alle goden spreekt, en vooral in Athene, waar ook altaren voor onbekende godheden gevonden worden.”