SCHEERMES.

In Egypte zijn bronzen exemplaren van dit instrument gevonden. Vlak bij de plek van het oude Nineve werd een kalkstenen handvat voor een van vuursteen of obsidiaan gemaakt scheermes ontdekt. Deze vondsten stemmen overeen met het bijbelse verslag dat scheermessen al sinds zeer oude tijden in gebruik waren. — Gen. 41:14.

Alhoewel de Israëlitische mannen baarden droegen en enigszins lang haar hadden, gebruikten zij kennelijk scheermessen om het haar netjes bij te houden; ook in Handelingen 18:18 wordt er melding van gemaakt dat men zijn haar liet „scheren” (LV, PC) of „kort knippen” (NW). (Zie ook 2 Samuël 19:24; Ezechiël 44:20.) De levieten die in de wildernis werden geïnstalleerd met het oog op het verrichten van dienst in de tent der samenkomst, moesten hun gehele lichaam met een scheermes scheren (Num. 8:7). Iemand die onder een nazireeërgelofte stond, mocht voor de duur van zijn gelofte geen scheermes op zijn hoofd laten komen (Num. 6:5, 18; Recht. 13:5; 16:17; Hand. 21:23, 24). Samuël, een leviet, was reeds voor zijn geboorte door zijn moeder aan de dienst in de tent der samenkomst gewijd. Er mocht nooit een scheermes op zijn hoofd komen. — 1 Sam. 1:11.

Jehovah waarschuwde Juda van tevoren dat hij de Assyriër als „scheermes” zou gebruiken om „het hoofdhaar en het haar van de voeten” af te scheren en ’ook de baard zelf weg te vagen’, waarmee kennelijk werd geduid op de verwoesting van een groot deel van het land Juda en de wegvoering van de gevangengenomen bevolking. — Jes. 7:20.

Vanwege de snijdende wonden die een bedrieglijke tong kan toebrengen, wordt ze met een scheermes vergeleken. — Ps. 52:2.