PUBLIUS

(Pu̱blius) [volksman, algemeen].

Een op Malta wonende rijke grondbezitter die Paulus en zijn medereizigers drie dagen gastvrijheid betoonde nadat zij in de nabijheid van het eiland schipbreuk hadden geleden. Paulus genas op zijn beurt Publius’ vader, die aan dysenterie leed en door koorts gekweld werd. — Hand. 28:7, 8.

Publius was „de voornaamste man van het eiland”. In dit geval is deze aanduiding schijnbaar een officiële titel, die met de titel van gouverneur overeenkwam en waarschijnlijk door de hoogste Romeinse beambte van het eiland werd gevoerd. Oude inscripties zoals „Primaat van Malta” bevestigen dat de Griekse uitdrukking „voornaamste man” op Malta algemeen als titel gebruikt werd.