PAMFYLIË

(Pamfylië).

Een kleine Romeinse provincie aan de zuidkust van Klein-Azië. Paulus bezocht Pamfylië op zijn eerste zendingsreis (Hand. 13:13; 15:38). Hoewel de grootte van de provincie in de loop der jaren gewijzigd kan zijn, is men gewoonlijk van mening dat het een kuststrook van ongeveer 120 km lang en bijna 50 km breed was. Pamfylië grensde in het W. aan Lycië, in het N. aan Galatië en in het O. aan het rijk van Antiochus (zie ASIA). Terwijl het klimaat aan de kust van Pamfylië heet en tropisch was, werd het gematigder naarmate men hogerop kwam in het Taurusgebergte.

Men denkt dat de bewoners een mengeling van een inheemse stam en Grieken waren, en sommigen zijn zelfs van mening dat Pamfylië „uit allerlei stammen bestaande” betekent. Klaarblijkelijk woonden in deze streek joden of proselieten, want op Pinksteren in 33 G.T. bevonden zich personen uit Pamfylië in Jeruzalem en waren verbaasd de discipelen ’in hun eigen taal’ te horen spreken. — Hand. 2:6, 10.