OBADJA

(Oba̱dja) [knecht van Jah].

1. Obadja ging over de huishouding van koning Achab. Alhoewel koning Achab en Izebel goddeloos handelden, vreesde Obadja Jehovah ten zeerste en verborg hij 100 profeten van Jehovah, „vijftig bij vijftig in een grot”, toen Izebel bevolen had hen allen te doden. Tijdens de door God veroorzaakte droogte die Elia had voorzegd, deelde Achab, de meester van Obadja, een bepaald gebied met Obadja, en terwijl beiden naar gras zochten om voedsel voor het vee te hebben, ontmoette Obadja Elia. Achab had Elia tijdens de ongeveer driejarige droogteperiode niet gezien. Toen Obadja werd opgedragen Achab ervan in kennis te stellen dat Elia was teruggekeerd, werd Obadja zeer bevreesd en aarzelde hij het bevel op te volgen, totdat Elia hem de verzekering gaf dat hij niet zou weggaan, want Achab zou zijn knecht beslist doden als dit bericht vals zou blijken te zijn. — 1 Kon. 18:1-16.

2. Een profeet van Jehovah en de schrijver van het vierde boek van de zogenoemde „kleine profeten” (Obad. 1). Over de persoon van deze profeet, die in de 7de eeuw v.G.T. leefde, is verder niets bekend. — Zie OBADJA, HET BOEK.