JEDUTHUN

(Jedu̱thun) [lofprijzer].

Een levitische musicus. Blijkbaar heette Jeduthun voordien Ethan, want vóór de komst van de Ark naar Jeruzalem wordt „Ethan” samen met de beide andere musici, Heman en Asaf, genoemd, terwijl nadien in ditzelfde verband „Jeduthun” vermeld staat (1 Kron. 15:17, 19; 25:1). Van Jeduthun wordt geen afstamming gegeven, van Ethan wel (1 Kron. 6:44-47). En er worden geen nakomelingen van Ethan genoemd, echter wel van Jeduthun (1 Kron. 9:16). De verandering van de naam Ethan [wat „langlevend, bestendig, altijd stromend” betekent] in Jeduthun [wat „lofprijzer” betekent], was beslist in overeenstemming met de toewijzing die hij kreeg. — 1 Kron. 16:41.

Jeduthun en zijn gezin van musici hebben een aandeel gehad aan verschillende feesten waar het passend was „Jehovah te danken en te loven” (1 Kron. 16:1, 41, 42; 25:1, 3, 6, 7, 9, 11, 15, 17, 19, 21). Jeduthun wordt in het opschrift van drie psalmen genoemd. Twee daarvan (39, 62) luiden: „Aan de leider van Jeduthun” („op de wijze van [het koor van] Jeduthun”, Ro, voetn. bij opschrift van Psalm 39; „voor [het koor van] Jeduthun”, Ps. 39, Lu), terwijl het derde opschrift (77) luidt: „Aan de leider, op Jeduthun” (NW, NBG). In elk van de drie gevallen wordt het schrijven van de psalm aan iemand anders toegeschreven: de eerste twee aan David en de derde aan Asaf; nergens wordt dus gesuggereerd dat Jeduthun ze zou hebben geschreven, hoewel hij elders „de visionair van de koning” wordt genoemd, en er ook gezegd wordt dat hij „profeteerde met de harp” (2 Kron. 35:15; 1 Kron. 25:1, 3). De opschriften boven deze drie psalmen zijn derhalve kennelijk instructies voor de uitvoering, misschien ter aanduiding van een stijl die of zelfs een muziekinstrument dat op een of andere manier verband hield met Jeduthun of door hem of zijn zonen was uitgevonden, ingevoerd of ontwikkeld, of dat door het gebruik dat zij ervan maakten, populair was geworden.