HYACINT

(hyacint) [Grieks: hu·a·kinʹthos].

Een diepblauwe halfedelsteen; het Griekse woord duidde in eerste instantie op de gelijknamige bloem, waarschijnlijk de donkerblauwe iris. In Openbaring hoofdstuk 21 wordt het Nieuwe Jeruzalem beschreven dat de apostel Johannes in een visioen zag. Volgens deze beschrijving was de elfde fundamentsteen ervan hyacint (vs. 20).

Hyacintblauw is een van de kleuren van de borstharnassen van de in Openbaring 9:16, 17 beschreven hemelse legers der ruiterij. Met de borstharnassen worden waarschijnlijk die bedoeld welke door de ruiters werden gedragen. Vuurrood en zwavelgeel zijn de beide andere genoemde kleuren van de borstharnassen. Aangezien later wordt gezegd dat de paarden vuur, rook en zwavel uitademden, zou het hyacintblauw de donkere rook kunnen afbeelden, die samen met vuur en zwavel doodaanbrengend kan zijn.