HIRAM

(Hi̱ram) [betekent misschien hetzelfde als Ahiram (Num. 26:38): broeder der hoogte; hoog].

In de masoretische tekst wordt de naam in bepaalde passages anders weergegeven, en wel met „Hirom” (1 Kon. 5:10, 18; 7:40a) en met „Huram” (alleen in de Kronieken).

1. Koning van Tyrus en goedgezinde tijdgenoot van de koningen David en Salomo in de 11de eeuw v.G.T.

Nadat David de vesting Sion had veroverd en daar een paleis wilde gaan bouwen, zond Hiram boden om een handelsverdrag met David te sluiten. Daarna leverde Hiram cederhout van de westelijke hellingen van de Libanon aan David en stelde hem ook handwerkslieden ter beschikking die bedreven waren in het bewerken van hout en steen. — 2 Sam. 5:11; 1 Kron. 14:1.

Toen Hiram hoorde dat David was gestorven en Salomo nu in zijn plaats regeerde, zond hij zijn dienaren om het vriendschapsverdrag te hernieuwen (1 Kon. 5:1). Salomo vroeg Hiram toen om hem bouwmateriaal en een deel van de voor de bouw van de grote tempel noodzakelijke arbeidskrachten ter beschikking te stellen. Terzelfder tijd verklaarde hij zich bereid de arbeiders van Hiram als loon grote hoeveelheden tarwe, gerst, wijn en olie te geven (1 Kon. 5:2-6; 2 Kron. 2:3-10). Hiram op zijn beurt zegende Jehovah, en er werd een vriendschapsverbond tussen de beide natiën gesloten (1 Kon. 5:7-12; 2 Kron. 2:11-16). Aan het einde van Salomo’s 20jarige bouwproject gaf hij Hiram 20 steden, maar ze bevielen Hiram niet. — 1 Kon. 9:10-13.

Hiram nam met Salomo deel aan nog een onderneming, waarbij laatstgenoemde in Ezeon-Geber, dat aan de Golf van Akaba lag, een scheepsvloot bouwde. Hiram stelde toen ervaren zeelieden ter beschikking, die samen met Salomo’s knechten de schepen bemanden. Behalve deze schepen, die de zuidelijke wateren aan de oostkust van Afrika bevoeren, hadden Hiram en Salomo ook schepen die helemaal naar Tarsis (dat waarschijnlijk aan het westeinde van de Middellandse Zee lag) voeren. Door al deze uitgebreide ondernemingen op zee werden grote hoeveelheden waardevolle goederen aangevoerd: goud, zilver, ivoor, edelstenen, waardevolle houtsoorten en curiositeiten zoals apen en pauwen. — 1 Kon. 9:26-28; 10:11, 12, 22; 2 Kron. 8:18; 9:10, 21.

2. De ervaren kunsthandwerker die vele voorwerpen voor de tempel van Salomo vervaardigde. Zijn vader was een Tyriër, maar zijn moeder was een weduwe „uit de stam Naftali” (1 Kon. 7:13, 14), „uit de zonen van Dan” (2 Kron. 2:13, 14). Deze schijnbare tegenspraak laat zich verklaren wanneer men — net als sommige geleerden dit doen — aanneemt dat zij van geboorte tot de stam Dan behoorde, haar eerste, gestorven man uit de stam Naftali was en zij vervolgens als weduwe met een Tyriër hertrouwd was.

Hiram, de koning van Tyrus (nr. 1 hierboven), zond deze Hiram — een bekwame en ervaren kunsthandwerker in materialen zoals goud, zilver, koper, ijzer, steen en hout — naar Salomo om het opzicht te hebben over de door hem ondernomen speciale bouwwerkzaamheden. Hiram had ook buitengewoon veel ervaring in verven, graveren en in het ontwerpen van allerlei kunstwerken. Ongetwijfeld had hij reeds als kind een deel van zijn technische opleiding in de kunstnijverheid van die tijd ontvangen van zijn Tyrische vader, die zelf een uitmuntend koperbewerker was. — 1 Kon. 7:13-45; 2 Kron. 2:13, 14; 4:11-16.

De koning van Tyrus verwijst klaarblijkelijk naar deze man als Hiram-Abi, waarschijnlijk een benaming die letterlijk „Hiram, mijn vader” betekent (2 Kron. 2:13). Daarmee bedoelde de koning niet dat Hiram zijn letterlijke vader was, maar waarschijnlijk wilde hij daarmee zeggen dat Hiram zijn „raadgever” of „meesterwerker” was. Zo schijnt ook de uitdrukking Hiram-Abiw (letterlijk: „Hiram, zijn vader”) te betekenen „Hiram is zijn (d.w.z. des konings) meesterwerker”. — 2 Kron. 4:16.