KLAAGLIED.

Een lyrisch gedicht of een muziekstuk waarin uiting wordt gegeven aan diepe droefheid, bijvoorbeeld over de dood van een vriend of een geliefd persoon; een elegie (2 Sam. 1:17-27; Jer. 7:29; 9:19, 20; Ezech. 27:32; Amos 8:10). Sommige in de bijbel opgetekende klaagliederen zijn profetisch en geven een levendige beschrijving van komende rampspoed — soms op een wijze alsof die reeds was geschied. Profetische klaagliederen werden aangeheven betreffende Tyrus en zijn koning (Ezech. 26:17; 27:1, 2; 28:11-19), alsook betreffende Farao en Egypte (Ezech. 32:2-16). Het aanheffen van een klaaglied over Juda en Jeruzalem wordt in verband met hun woestligging vermeld. — Jer. 9:9-11.