KOLOSSE.

(Kolo̱sse).

Een stad in het Z.W. van Klein-Azië. In de tijd van de apostel Paulus behoorde Kolosse tot de Romeinse provincie Asia, maar vormde ook een deel van de oude landstreek Frygië. De stad lag in de buurt van het boveneinde van het Lykosdal, ongeveer 18 km ten O. van Laodicea (het huidige Denizli). In het gebied van Kolosse is het Lykosdal smal en wordt door reusachtige rotswanden ingesloten, maar naarmate het zich verder naar het N.W. uitstrekt, tot het punt waar de Lykos en de Meander (Menderes) samenvloeien, wordt het breder. Door dit dal liep de hoofdweg, die van Efeze en de kust van de Egeïsche Zee oostwaarts naar de Eufraat voerde. Uit de geschriften van Herodotus en Xenophon (5de eeuw v.G.T.) blijkt dat Kolosse destijds de voornaamste stad van dit dal was. Een weg boog van daar uit in noordwestelijke richting naar Sardes en Pergamum af. Gedurende de Romeinse tijd werd het wegennet echter verlegd, en geleidelijk gingen Laodicea en het naburige Hiërapolis (Kol. 4:13) Kolosse in belangrijkheid overtreffen. Niettemin stond Kolosse verder als een centrum van textielindustrie bekend, beroemd wegens zijn voortreffelijke wol, waarvan de ongewone kleur collossinus werd genoemd. Kolosse lag aan de rand van een eenzaam steppengebied, waar men kudden schapen weidde. Precies in het Z. verhief zich op een afstand van ongeveer 5 km de berg Kadmus (2514 m), die het sneeuwwater verschafte waardoor de langs Kolosse stromende rivieren werden gevoed.

Op de pinksterdag van 33 G.T. waren er Frygiërs in Jeruzalem aanwezig, misschien ook enkelen uit Kolosse (Hand. 2:10). Hoewel Kolosse aan de belangrijkste van O. naar W. lopende weg lag, geloven de meeste geleerden dat Paulus op zijn derde zendingsreis, die hem over land naar Efeze bracht, een andere meer naar het N. gelegen route heeft gevolgd (Hand. 18:22, 23; 19:1). Uit zijn brief aan de Kolossenzen blijkt dat hij Kolosse niet had bezocht en dat de gemeente aldaar de vrucht was van het werk van Epafras, over wie Paulus zegt dat hij hem en zijn medewerkers vertegenwoordigde door de gelovigen in Kolosse getrouw te dienen (Kol. 1:7, 8; 2:1; 4:12). Paulus kende echter enkele christenen uit Kolosse. Hij noemt Onesimus, Archippus, Filemon en Apfia bij naam. — Kol. 4:9, 17; Filem. 1, 2, 10-12.