KABUL
(Kabu̱l) [misschien: geboeid land].
De naam was van toepassing op een 20 steden tellend district dat Salomo aan koning Hiram van Tyrus had gegeven, een geschenk waarmee Salomo vermoedelijk zijn waardering tot uitdrukking bracht voor de hulp die Hiram hem bij zijn bouwprogramma had geboden. Toen Hiram echter de steden ging bezichtigen, waren ze „nu niet bepaald goed in zijn ogen” en hij zei tot Salomo: „Wat zijn dat voor steden die gij mij hebt gegeven, mijn broeder?” Daarna werden ze het „land Kabul” genoemd. — 1 Kon. 9:10-13.
Volgens Josephus (De joodse geschiedenis, VIII, v, 3) waren de steden „niet ver van Tyrus gelegen”. Galilea wordt door Jesaja (9:1) „Galilea der natiën” genoemd, en sommige geleerden achten het waarschijnlijk dat de 20 steden door een heidense bevolking bewoond waren. Het is niet aannemelijk dat Salomo ze aan een buitenlandse koning zou hebben overgedragen als ze door Israëlieten werden bewoond, en ze kunnen inderdaad buiten de grenzen van Israëls feitelijke woongebied gelegen hebben, zij het nog binnen de begrenzingen van het oorspronkelijke gebied dat Israël door God beloofd was en dat door Salomo’s vader David was veroverd (Ex. 23:31; 2 Sam. 8:1-15). De juistheid van Salomo’s handelwijze is betwist op grond van Gods wet in Leviticus 25:23, 24. Het is mogelijk dat deze wet alleen van toepassing werd geacht op de streek die werkelijk door Gods verbondsvolk werd bewoond en in dat geval zou Salomo’s geschenk niet onjuist zijn geweest. Ligt de zaak echter anders, dan zou dit een voorbeeld te meer zijn van zijn nalatigheid zich strikt aan de goddelijke raad te houden, zoals dat ook het geval was toen hij zijn paarden vermeerderde en veel vrouwen uit andere natiën nam. — Vergelijk Deuteronomium 17:16, 17 met 1 Koningen 4:26; 11:1-8.
Het verslag vermeldt niet waarom Hiram misnoegd was over de steden; sommigen veronderstellen dat de heidense inwoners ze slecht onderhielden, anderen dat de geografische ligging onaantrekkelijk was. Hoe dan ook, wegens zijn misnoegen werden ze het „land Kabul” genoemd. De betekenis van Kabul in deze tekst is het onderwerp van uitgebreide discussies geweest. Josephus (als boven) zegt dat het „woord in het Phenicisch niet aangenaam beteekent”, maar hedendaagse geleerden vinden geen verdere bewijzen ter ondersteuning van deze interpretatie. Lexicografen opperen over het algemeen de suggestie dat hier sprake is van een woordspeling en dat Kabul wordt gebruikt in de zin van de min of meer gelijkluidende Hebreeuwse uitdrukking kevalʹ, die „als niets” betekent.
In het parallelle verslag over de gebeurtenissen die zich voordeden na de voltooiing van Salomo’s bouwproject, maakt 2 Kronieken 8:2 melding van steden „die Hiram aan Salomo had gegeven” en die Salomo ten behoeve van de Israëlieten herbouwde. Of dit al dan niet dezelfde steden waren die Salomo in eerste instantie aan Hiram ten geschenke had aangeboden, wordt niet vermeld. Indien dit zo is, dan zou deze tekst erop duiden dat Hiram het geschenk had afgewezen. Ook wordt door sommigen het idee geopperd dat er sprake was van een uitwisseling van geschenken in de vorm van steden, hoewel dit in het verslag in 1 Koningen 9 niet vermeld wordt.