BERIL

(beri̱l). Een doorschijnend of halfdoorschijnend mineraal, samengesteld uit een silicaat van aluminium en beryllium. Het is harder dan kwarts en is gewoonlijk geelgroen, maar soms groen, geel, blauw, wit, lichtrood of kleurloos. Donkergroen beril wordt geclassificeerd als smaragd, de blauwgroene variëteit is aquamarijn en de roze wordt morganiet genoemd. Beril komt meestal in de vorm van zeskantige kristallen in granietgesteente voor. Er zijn brokken berilkristal ontdekt met een gewicht van meer dan 20 ton.

Beril was in de oudheid een zeer gewilde edelsteen. De Grieken maakten er fraaie intaglio’s van, en de Romeinen bewerkten de natuurlijke kristallen tot oorhangers. Beril (Grieks: be·rulʹlos) wordt slechts eenmaal in de Schrift genoemd, en wel als het achtste fundament van de muur van het Nieuwe Jeruzalem. — Openb. 21:2, 19, 20.