PIJLSLANG

[Hebreeuws: qip·pōzʹ].

Een slang, zo genoemd vanwege de manier waarop ze op haar prooi neerschiet of zich daarop stort, op soortgelijke wijze als de ratelslang dat doet. Het Hebreeuwse grondwoord waarvan de naam is afgeleid, betekent „springen” of „huppelen”. De pijlslang wordt in de profetie van Jesaja (34:15) genoemd als een van de dieren die in Edom zouden verblijven. Hierdoor moest beklemtoond worden dat Edom zo’n verlaten ruïne zou worden dat het voor de pijlslang een veilige plaats zou zijn om er ’haar nest te maken, eieren te leggen, ze uit te broeden en ze onder haar schaduw te vergaderen’. De meeste slangen leggen eieren, en deze tekst kan betrekking hebben op de gewoonte van sommige slangen om zich rond hun eieren te kronkelen. H. W. Parker zegt in zijn boek Snakes (blz. 105, 106): „Zich rond de eieren kronkelen, wat ook door verscheidene cobra’s, kraits en sommige groefkopadders wordt gedaan, bevordert het uitbroeden doordat er een warmte-isolering wordt verschaft en zo een gelijkmatiger temperatuur wordt gehandhaafd, maar het voornaamste voordeel is ongetwijfeld dat de eieren tegen rovers worden beschermd.”

Albert Barnes zegt: „Bochart (in Hieroz. t. ii. lib. iii. c. xi., blz. 408-419) heeft de betekenis van het woord [qip·pōzʹ] grondig onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat daaronder de slang te verstaan is die de Grieken acontias en de Romeinen jaculus noemden — de pijlslang.” — The Book of the Prophet Isaiah, blz. 339, 340.