ARNON, STROOMDAL VAN DE

(A̱rnon) [snel vlietende, ruisende stroom].

Ongeveer halverwege de oostelijke zijde van de Dode Zee snijdt het diepe ravijn van het Arnondal door de hoogvlakte. Deze stroom, thans Wadi el-Modsjib genoemd, wordt door talrijke zijrivieren gevoed (Num. 21:14) en is op de Jordaan na de enige rivier van betekenis die in de Dode Zee uitmondt. Het smalle dal wordt door steil oprijzende rode en gele zandsteenrotsen geflankeerd. De stroom bevat het hele jaar door helder water en wemelt van de vissen. Aan de oevers groeien wilgen, oleanders en een overvloed aan andere planten. Op de plaats waar de rivier de steile bergkloof verlaat en het vlakke strand van de Dode Zee bereikt, is ze 12 tot 30 m breed en 30 tot 120 cm diep.

Er waren maar een paar plaatsen waar men de geweldige rotskloof, die ongeveer 500 m diep en boven ongeveer 3 km breed is, kon oversteken (Jes. 16:2) en derhalve vormde ze een natuurlijke grens. Ten tijde van de Israëlitische veroveringen scheidde ze de Amorieten in het N. van de Moabieten in het Z. (Num. 21:13), maar uit Jefta’s boodschap aan de Ammonieten blijkt dat de noordzijde eens onder de heerschappij van de Ammonieten had gestaan en vóór de intocht van de Israëlieten door de Amorieten veroverd was (Recht. 11:12-27). Nadat de Israëlieten om het gebied van Moab waren getrokken, bereikten zij de Arnon, waarschijnlijk aan zijn bovenloop. Toen zij door de Amoritische koning Sihon werden aangevallen, behaalden zij de overwinning en namen het land vanaf de Arnon tot aan de Jabbok in bezit (Num. 21:21-24; Deut. 2:24-36). Dit als eerste veroverde land werd daarna het gebied van de stammen Ruben en Gad. — Deut. 3:16; Joz. 12:1, 2; 13:8, 9, 15-28; zie JABBOK, STROOMDAL VAN DE.

[Illustratie op blz. 109]

Rotskloof waardoor de Arnon in de Dode Zee stroomt