ZEBOÏM

(Ze̱boïm).

1. Een plaats die in verband met de grens van het Kanaänitische gebied wordt vermeld (Ge 10:19). Zeboïm was een van de vijf stadstaten van het District die na twaalf jaar knechtschap door Kedorlaomer rebelleerden. Zeboïms koning Semeber verbond zich met de heersers van Sodom, Gomorra, Adma en Bela (Zoar) en werd blijkbaar met hen in de Laagvlakte van Siddim door Kedorlaomer en zijn drie bondgenoten verslagen. Deze nederlaag leidde ertoe dat Lot werd gevangengenomen en Abraham kort daarop de overwinning op de binnendringers behaalde (Ge 14:1-16). Later was Zeboïm een van de goddeloze steden van het District die samen met Sodom en Gomorra door Jehovah werden verwoest (Ge 19:24, 25; De 29:22, 23; Ho 11:8). De precieze ligging is onbekend. Veel geleerden vermoeden dat de oorspronkelijke plaats zich nu onder het wateroppervlak van de Dode Zee bevindt, hoewel sommige anderen recentelijk hebben beweerd dat de ruïnes van de stad wellicht geïdentificeerd kunnen worden met een plaats langs een van de wadi’s ten ZO van de Dode Zee.

[2, 3: Hyena’s]

2. Een dal in het gebied van Benjamin bij Michmas. In de dagen van koning Saul trok een Filistijns stroopcommando er telkens vanuit Michmas op uit en „sloeg . . . de weg in naar de grens die uitziet over het dal van Zeboïm, in de richting van de wildernis” (1Sa 13:16-18). Hoewel men niet precies weet waar het dal van Zeboïm heeft gelegen, is het misschien de Wadi Abu Dabaʽ (wat „Dal van de vader der hyena’s” betekent), die zo’n 10 km ten OZO van Michmas en circa 13 km ten ONO van Jeruzalem ligt.

3. Een stad die na de terugkeer uit de Babylonische ballingschap door Benjaminieten werd bewoond. Ze wordt tussen Hadid en Neballat en samen met Lod (Lydda) genoemd (Ne 11:31, 34, 35). De precieze ligging is thans onbekend.