TARTAK

(Ta̱rtak).

Een godheid die werd aanbeden door de Avvieten, die de koning van Assyrië in het gebied van Samaria liet wonen nadat hij de Israëlieten van het tienstammenrijk in ballingschap had gevoerd (2Kon 17:31). Volgens de Babylonische talmoed had Tartak de gestalte van een ezel (Sanhedrin 63b). Op grond van de conclusie dat de naam Tartak te vergelijken is met het Pehlewi (Perzische) woord tar-thakh (diepe duisternis, held van de duisternis), is wel geopperd dat Tartak misschien een demon uit de lagere regionen was. Behalve de korte vermelding van Tartak in de Schrift kan er echter niets met enige zekerheid over deze godheid gezegd worden.