HOOGVLAKTE

De Hebreeuwse uitdrukking mi·sjōrʹ, die met „hoogvlakte” wordt weergegeven, is afgeleid van een grondwoord dat „recht zijn” betekent. Dit Hebreeuwse woord kan betrekking hebben op „vlak land” in tegenstelling tot bergachtig of heuvelachtig landschap (1Kon 20:23, 25; Jes 40:4; 42:16; Za 4:7), en het kan „oprechtheid”, „recht”, betekenen (Ps 27:11; 45:6; 67:4; 143:10; Jes 11:4) of op een situatie zonder obstakels duiden (Ps 26:12). Soms heeft mi·sjōrʹ betrekking op de hoogvlakte ten O van de Dode Zee tussen Hesbon in het N en het stroomdal van de Arnon in het Z. — De 3:10; Joz 13:9, 15-17; 20:8.