SAFFIER

Een doorzichtige of doorschijnende edelsteen; een variëteit van korund. Hoewel saffier in vele kleuren voorkomt, zijn de exemplaren met diepblauwe kleurschakeringen het meest gewaardeerd. De in de bijbel genoemde saffieren waren klaarblijkelijk blauw.

Een van de stenen in het „borststuk der rechtspraak” van de hogepriester was een saffier. — Ex 28:15-18; 39:11.

Job, die rond de 17de eeuw v.G.T. leefde, beschreef de krachtsinspanningen van mensen die diep in de aarde graven om goud te delven en naar kostbare edelstenen te zoeken, en hij noemde de saffier onder de zeldzame stenen die diep in de aarde liggen. Job zegt echter dat hoewel saffier waardevol is en moeilijk te verkrijgen, wijsheid verre superieur is en niet met zulke stenen betaald kan worden. — Job 28:4-6, 12, 16.

Figuurlijk gebruik. De stralende schoonheid alsook het aangename, betoverende en boeiende effect dat het zien van kostbare edelstenen teweegbrengt, werd figuurlijk gebruikt in verband met visioenen van Gods heerlijkheid. Nadat het Wetsverbond van kracht was geworden, ontvingen Mozes, Aäron, Nadab, Abihu en zeventig van de oudere mannen van Israël een visioen van Jehovah, en onder Jehovah’s voeten „was iets als een werk van saffieren vloertegels en als de hemel zelf wat zuiverheid betreft” (Ex 24:8-11). In visioenen van Jehovah’s heerlijkheid zag Ezechiël tweemaal „iets dat geleek op een troon”, die er uitzag „als saffiersteen”. — Ez 1:1, 26-28; 10:1-4.

Toen Jehovah, Sions Echtgenoot-Eigenaar, over haar herstel en verfraaiing sprak, zei hij: „Ik wil uw fundament leggen met saffieren” (Jes 54:5, 11). Insgelijks onthulde het visioen dat de apostel Johannes van het hemelse Nieuwe Jeruzalem ontving, dat saffier deel uitmaakte van zijn fundamenten. — Opb 21:2, 19.