ALLERHOOGSTE

Opperste wat plaats of positie betreft. Het Hebreeuwse woord ʽel·jōnʹ, dat met betrekking tot Jehovah als „Allerhoogste” wordt gebruikt, wordt ook op andere personen of zaken toegepast: op de Messiaanse Koning, de Grotere David, die boven de koningen der aarde staat (Ps 89:20, 27), alsook op de hoge positie die Israël volgens Jehovah’s belofte ten opzichte van de natiën zou innemen (De 26:18, 19), de bovenste mand (Ge 40:17), de bovenpoort (2Kon 15:35), de bovenvijver (2Kon 18:17), het bovenste voorhof (Jer 36:10), de bovenste verdieping (Ez 41:7), de bovenste eetvertrekken (Ez 42:5), Hoog-Beth-Horon (Joz 16:5) en de bovenste bron van de wateren van Gihon (2Kr 32:30). Deze voorbeelden illustreren dat ʽel·jōnʹ veeleer een positie (plaats) aanduidt dan macht.

Wanneer de uitdrukking „Allerhoogste” op Jehovah wordt toegepast, beklemtoont ze zijn opperste positie boven alle anderen (Ps 83:18). De titel komt voor het eerst samen met ʼEl (God) voor in Genesis 14:18-20, waar Melchizedek „priester van de Allerhoogste God” wordt genoemd en in die hoedanigheid zowel Abraham als de Allerhoogste God zegent. De term „Allerhoogste” wordt in combinatie met de goddelijke naam Jehovah (Ge 14:22; Ps 7:17) en met de meervoudsvorm van uitnemendheid ʼElo·himʹ (God) (Ps 78:56) gebruikt, maar komt ook zelfstandig voor. — De 32:8; Ps 9:2; Jes 14:14.

De Aramese meervoudsvorm ʽel·jō·ninʹ komt in Daniël 7:18, 22, 25, 27 voor, waar dit woord vertaald kan worden met „Opperwezen” (NW), omdat het een meervoudsvorm van uitnemendheid of majesteit is. De Aramese vorm in het enkelvoud, ʽil·laiʹ (Allerhoogste), wordt in Daniël 7:25 gebruikt.

Het Griekse woord hu·psiʹstos (Allerhoogste), op Jehovah toegepast, wordt hoofdzakelijk door Lukas gebruikt, zowel in zijn evangelie (tweemaal in Gabriëls aankondiging van Jezus’ geboorte aan Maria) als in het boek Handelingen (Lu 1:32, 35, 76; 6:35; 8:28; Han 7:48; 16:17). De andere schriftplaatsen waar het voorkomt, zijn Markus 5:7 en Hebreeën 7:1.