MIJAMIN

(Mi̱jamin) [Van de rechterhand].

1. Een nakomeling van Aäron die in de tijd van koning David door het lot werd aangewezen om aan het hoofd te staan van de zesde afdeling voor de priesterdienst. — 1Kr 24:1, 3, 5, 9.

2. Een van de hoofden van de priesters die met Zerubbabel uit Babylon terugkeerden (Ne 12:1, 5, 7). Het kan zijn dat hij het vaderlijk huis van Minjamin heeft gesticht, dat in Nehemia 12:17 wordt genoemd (waar de weglating van de naam van het hoofd van dat huis in de Hebreeuwse tekst op een vergissing van de afschrijver schijnt te berusten).

3. Een van „de zonen van Paros” die in overeenstemming met Ezra’s raad hun buitenlandse „vrouwen met zonen” heenzonden. — Ezr 10:25, 44.

4. Een priester (of misschien de voorvader van een priester) die genoemd wordt onder degenen die de „betrouwbare overeenkomst” uit Nehemia’s dagen met hun zegel bekrachtigden (Ne 9:38; 10:1, 7, 8). Hij schijnt dezelfde te zijn als de in Nehemia 12:41 genoemde Minjamin.

In het Hebreeuws schijnt Mijamin een verkorte vorm van de naam Minjamin te zijn.