MEHETABEËL

(Meheta̱beël) [waarschijnlijk: God doet goed].

1. Dochter van een vrouw genaamd Matred. Mehetabeël was de echtgenote van de Edomitische koning Hadar (Hadad). — Ge 36:31, 39; 1Kr 1:50.

2. Voorvader (waarschijnlijk de grootvader) van de Semaja die door Tobia en Sanballat werd gehuurd om te trachten Nehemia uit vrees te doen zondigen. — Ne 6:10-14.