RECHTERLIJKE BESLISSINGEN

Rechterlijke uitspraken, oordelen of vonnissen (2Sa 8:15; 1Kon 3:16-28; 10:9; 2Kon 25:6; 2Kr 19:8-10). Jehovah God, als Rechter, Wetgever en Koning (Jes 33:22), gaf de natie Israël een uitgebreid wetsstelsel. Zijn beslissingen in rechtskwesties vormden richtlijnen voor het beslissen van zaken waarbij afzonderlijke personen betrokken waren of waarbij het om de binnenlandse en buitenlandse aangelegenheden van de natie ging. — Zie GERECHT, GERECHTSHOF; RECHTSGEDING; WET.

Veel van deze rechterlijke beslissingen werden de natie Israël bij de berg Sinaï gegeven (Ne 9:13). Maar af en toe vereiste een bepaalde situatie een speciale rechterlijke beslissing. Toen bijvoorbeeld de Manassiet Zelafead alleen maar dochters naliet, rees de vraag of zij een erfelijke bezitting dienden te ontvangen. Jehovah deed toen in deze kwestie een uitspraak die later als een inzetting diende bij de behandeling van soortgelijke gevallen (Nu 27:1-11; 36:1-12; zie ook Le 24:10-16). Insgelijks werd door een rechterlijke beslissing van David inzake de verdeling van oorlogsbuit een wettelijk precedent geschapen. — 1Sa 30:23-25.

Aangezien bepaalde wijdverbreide maar uitermate verderfelijke handelingen geclassificeerd werden als misdaden waarop de doodstraf stond, waren de van God afkomstige rechterlijke beslissingen uniek onder de rechtsstelsels van de destijds bestaande natiën. Omringende volken beoefenden bestialiteit, sodomie, incest en andere verdorven praktijken die funest waren voor het mentale, fysieke en geestelijke welzijn (Le 18:6-30; 20:10-23). Zouden de Israëlieten Jehovah’s rechterlijke beslissingen gehoorzamen, dan zou dit de natie derhalve op een hoog zedelijk niveau brengen. Jehovah’s zegen en het zich strikt houden aan zijn geboden zou duidelijk waarneembare voordelen voor Israël afwerpen, hetgeen andere natiën ertoe zou brengen te zeggen: „Deze grote natie is ongetwijfeld een wijs en verstandig volk” (De 4:4-6). Aangezien deze rechterlijke beslissingen werkelijk een zegen voor Israël waren (Le 25:18, 19; De 4:1; 7:12-15; 30:16), is het niet verwonderlijk dat de psalmist bad of Jehovah hem Zijn rechterlijke beslissingen wilde leren (Ps 119:108). Hij had er zo’n grote waardering voor dat hij Jehovah zevenmaal per dag loofde om zijn rechterlijke beslissingen (Ps 119:164) en zelfs te middernacht opstond om God ervoor te danken. — Ps 119:62.

Hoewel de in de Wet vervatte rechterlijke beslissingen goed, rechtvaardig en heilig waren, dienden ze slechts als een leermeester die tot Christus leidde. Dat Wetsverbond werd door het nieuwe verbond vervangen (Ro 7:12; Ga 3:24; Heb 8:7-13). Men kan dus verwachten dat gehoorzaamheid aan de geboden of rechterlijke beslissingen in verband met het nieuwe verbond veel grootsere zegeningen zal afwerpen dan die welke het natuurlijke Israël onder de Wet ervoer. — Jo 13:34, 35; 1Kor 6:9-11; 1Pe 1:14, 15, 22, 23; 2:9, 10; 1Jo 5:3.