JESJIMOON

(Je̱sjimoon) [Woestijn].

1. Een kaal wildernisgebied, schijnbaar aan het NO-einde van de Dode Zee, waar Beth-Jesimoth misschien lag. Kennelijk zagen de Pisga en de Peor over Jesjimoon uit. — Nu 21:20; 23:28; Joz 12:1-3.

2. Een landstreek in de buurt van Zif, ten N van de Wildernis van Maon. Schijnbaar omvatte Jesjimoon een deel van de Wildernis van Juda en lag enkele kilometers ten ZO van Hebron. In dit gebied van kale kalksteenheuvels verborgen David en zijn mannen zich voor koning Saul. — 1Sa 23:19, 24; 26:1, 3; zie JUDA, WILDERNIS VAN.