JAËZER

(Jaë̱zer) [Moge (God) helpen].

Een Amoritische stad met onderhorige plaatsen, gelegen ten O van de Jordaan. In de tijd van Mozes namen de Israëlieten Jaëzer en het omliggende gebied in (Nu 21:25, 32). Oorspronkelijk werd Jaëzer aan Gad gegeven en door die stam versterkt, maar later werd het aan de levieten toebedeeld (Nu 32:1, 3-5, 34, 35; Joz 13:24, 25; 21:34, 38, 39; 1Kr 6:77, 81). Het was een van de plaatsen die genoemd worden in verband met de route die Joab en de oversten van de strijdkrachten volgden toen zij de telling hielden waartoe David zonder goddelijke machtiging opdracht had gegeven (2Sa 24:4, 5). Tegen het einde van Davids regering werden in Israëls gebied ten O van de Jordaan aan zekere sterke mannen van de Hebronieten die in Jaëzer woonden, bestuurstaken toegewezen. — 1Kr 26:31, 32.

In de 8ste eeuw v.G.T. bevond Jaëzer zich in handen van de Moabieten. Naar het schijnt stond deze streek in die tijd, zo niet al eerder, om haar wijnbouw bekend. Er werd voorzegd dat zowel Jaëzer als andere Moabitische steden in de toekomst door rampspoed getroffen zouden worden. — Jes 16:8-10; Jer 48:32, 33.

Er zijn verscheidene plaatsen geopperd die met het oude Jaëzer geïdentificeerd zouden kunnen worden, maar de precieze ligging ervan is nog steeds niet bekend.