HANANI

(Hana̱ni) [misschien een verkorte vorm van Hananja].

1. Een van Hemans veertien zonen. Hanani werd in de tijd van koning David door het lot aangewezen om de leiding te hebben over de achttiende groep musici in het heiligdom. — 1Kr 25:4-6, 9, 25.

2. De ziener of visionair die koning Asa van Juda bestrafte omdat hij, in plaats van zich op Jehovah te verlaten, een verbond met de koning van Syrië had gesloten en die in het huis van het blok werd gezet omdat de koning zich ergerde over hetgeen hij had gezegd (2Kr 16:1-3, 7-10). Hanani was klaarblijkelijk de vader van Jehu, de profeet die Baësa, de koning van Israël, en Josafat, de koning van Juda, berispte. — 1Kon 16:1-4, 7; 2Kr 19:2, 3; 20:34.

3. Een priester uit „de zonen van Immer”; een van degenen die overeenkomstig Ezra’s aansporing hun buitenlandse vrouwen wegzonden. — Ezr 2:36, 37; 10:10, 11, 20, 44.

4. Nehemia’s broer. Toen Hanani samen met andere mannen uit Juda naar Susan kwam, stelde hij Nehemia op de hoogte van de staat waarin de muur van Jeruzalem verkeerde (Ne 1:2, 3). Nadat de muur was herbouwd, droeg Nehemia het bevel over Jeruzalem aan zijn broer Hanani en ook aan Hananja op. — Ne 7:1, 2.

5. Een levitische priester en musicus die meeliep in de optocht die Nehemia bij de inwijding van de muur van Jeruzalem had georganiseerd. — Ne 12:31-36.