BETH-TAPPUAH

(Beth-Tappu̱ah) [Huis van de appel(boom)].

Een stad in het heuvelland bij Hebron en behorend tot het gebied dat Juda’s erfdeel vormde (Joz 15:20, 48, 53). Sommigen vermoeden dat de stad haar naam heeft gekregen van de Judeeër die Tappuah heette (1Kr 2:42, 43); het is echter ook mogelijk dat Beth-Tappuah werd genoemd naar de appelbomen die daar waarschijnlijk eens in overvloed groeiden. Het wordt geïdentificeerd met het huidige Taffuh, ongeveer 6 km ten WNW van Hebron.