BETH-PEOR

(Beth-Pe̱or) [Huis van Peor].

In het laatste jaar van de tocht door de wildernis legerde de natie Israël zich „in het dal tegenover Beth-Peor” (De 3:29). Beth-Peor kan een stad op de hellingen van de Peor zijn geweest. Zowel de berg als de stad kunnen heel goed te maken gehad hebben met de aanbidding van „de Baäl van Peor”. Zoals in Numeri 25:1-9 wordt bericht, raakten de Israëlieten in de immorele riten in verband met die aanbidding verstrikt. — Zie BAÄL VAN PEOR.

In de vlakten van Moab, in de Jordaanstreek, herhaalde Mozes de Wet voor Israël, en daarna werd Mozes „in het dal in het land Moab tegenover Beth-Peor” begraven. Beth-Peor lag dus blijkbaar in „het land Moab”, dat wil zeggen, in het land dat in bezit was geweest van de Moabieten, maar in het gebied dat in een later stadium door koning Sihon van de Amorieten werd beheerst, dat wil zeggen, totdat hij door de natie Israël werd verslagen (De 4:46; 34:6). Later werd Beth-Peor aan de stam Ruben toegewezen en werd het samen met „de hellingen van de Pisga en Beth-Jesimoth” genoemd. — Joz 13:15, 20.

Al deze teksten wijzen op een ligging in de buurt van het NO-einde van de Dode Zee, tegenover de vlakten van Moab. De precieze ligging is onzeker. Niettemin maakte Eusebius gewag van zo’n plaats op ongeveer zes Romeinse mijlen (9 km) ten O van Livias (het huidige Tell er-Rameh) (Onomasticon, 48, 3-5). Op grond hiervan opperen sommigen een identificatie met Khirbet esh-Sheikh-Jayil, ongeveer 5 km ten WNW van de plaats waar volgens de traditionele opvatting de berg Nebo lag. Deze plek bevindt zich op de helling van een bergtop die de „Peor” geweest zou kunnen zijn waarheen Bileam de laatste keer werd gebracht om Israël te vervloeken. Als de bovengenoemde plek de juiste is, zal „het dal tegenover Beth-Peor” vermoedelijk de Wadi Husban zijn. — Nu 23:28; De 4:46; zie PEOR.