OPGANGEN

De Hebreeuwse uitdrukking Sjir ham·ma·ʽalōthʹ, die het opschrift van vijftien psalmen (Ps 120–134) vormt, wordt verschillend weergegeven met „Een bedevaartslied” (NBG; PC; NW), „Trappenlied” (KB), „Een lied der traptreden” (NW, vtn. bij Ps 120, Ops.), „Een lied van [of: „voor de”] opgangen” (AT; RS). Vier van deze psalmen worden aan David toegeschreven en één aan Salomo. De precieze betekenis van het opschrift is een onderwerp van discussie.

Eens werd op grond van de joodse overlevering (misjna, Middot 2:5) aangenomen dat deze vijftien liederen door de levieten gezongen werden wanneer zij in de tempel te Jeruzalem de vijftien treden van het Voorhof der vrouwen naar het Voorhof van Israël opgingen, maar deze zienswijze wordt tegenwoordig over het algemeen niet meer gehuldigd. Volgens sommigen heeft de zinsnede betrekking op de verheven inhoud van deze psalmen, hoewel er weinig reden schijnt te bestaan om deze psalmen aldus boven de andere geïnspireerde psalmen te verheffen. De meeste commentators geloven dat de titel ontleend is aan het feit dat de Israëlitische aanbidders deze psalmen zongen wanneer zij naar de hoog in de bergen van Juda gelegen stad Jeruzalem reisden of opgingen om daar vol vreugde de drie grote jaarlijkse feesten bij te wonen (De 12:5-7; 16:16; Ps 42:4; Jes 30:29). Het woord ma·ʽalahʹ wordt in Ezra 7:9 op soortgelijke wijze gebruikt wanneer daar wordt gesproken over het „optrekken” van de Israëlieten uit Babylon naar Jeruzalem na de ballingschap. De in Psalm 122:1-4 gebruikte uitdrukkingen ondersteunen deze zienswijze, hoewel de inhoud van de andere psalmen van deze groep zo gevarieerd van aard is dat er in deze kwestie weinig zekerheid bestaat.