ONGELUK, ONGEVAL

Een onvoorziene gebeurtenis die het gevolg is van onwetendheid, onvoorzichtigheid of een onvermijdelijke omstandigheid en die verlies, schade of letsel veroorzaakt, noemt men gewoonlijk een ongeluk of ongeval. Het Hebreeuwse woord ʼa·sōnʹ betekent blijkbaar letterlijk „een genezing” en wordt als eufemisme voor „een dodelijk ongeluk” gebruikt. (Vgl. Ge 42:4, vtn.) Het Hebreeuwse woord miq·rehʹ, dat afgeleid is van een grondwoord dat „overkomen; tegemoet gaan” betekent (Ge 44:29; De 25:18), wordt niet alleen weergegeven met „toeval” (1Sa 6:9; Ru 2:3), maar ook met „afloop” (Pr 2:14, 15; 3:19).

Jakob vreesde dat zijn geliefde zoon Benjamin een dodelijk ongeluk zou overkomen als hem zou worden toegestaan met zijn broers naar Egypte te gaan (Ge 42:4, 38). De Filistijnen brachten de ark van Jehovah terug om te zien of de aambeienplaag die hun getroffen had werkelijk door Jehovah was veroorzaakt of slechts „toeval” was (1Sa 6:9). Salomo erkende dat iedereen het slachtoffer van onvoorziene gebeurtenissen kan worden. — Pr 9:11.

In de Mozaïsche wet werd onderscheid gemaakt tussen een ongeval met een noodlottige afloop en een ongeval dat niet noodlottig was (Ex 21:22-25). Er werd ook verschil gemaakt tussen opzettelijke en onopzettelijke doodslag. Op „doodslag met voorbedachten rade”, ofte wel moord, stond de doodstraf; voor onopzettelijke doodslagers waren er toevluchtssteden (Nu 35:11-25, 31; zie TOEVLUCHTSSTEDEN). De wet gold voor zowel natuurlijke Israëlieten als inwonende vreemdelingen, en ze bevatte richtlijnen met betrekking tot de offers die er ter verzoening van ongewilde of onopzettelijke zonden gebracht moesten worden. — Le 4:1-35; 5:14-19; Nu 15:22-29.