„Welkom in Jehovah’s organisatie”

Een gezin in Finland dat al een tijd contact had met Jehovah’s Getuigen, had uit verschillende hoeken tegenstand ondervonden. „Jullie zullen al jullie geld moeten afgeven”, waarschuwden mensen. Anderen zeiden: „Jullie zullen je huis kwijtraken.” Toevallig brak er op een nacht brand uit, die grote schade aanrichtte aan het gebouw waar de verwarmingsinstallatie van het gezin stond. Dat is in een koud klimaat een groot verlies.

De verzekering dekte amper de kosten van de reparatiematerialen. De brand leek de ongunstige voorspellingen te bevestigen. De vader van het gezin vertelt zuchtend: „We zaten echt in de put.” Toch veranderden de man en vrouw niets aan hun plannen om zich slechts drie weken later te laten dopen.

De plaatselijke gemeente zag dit als een gelegenheid om de bijbelse raad toe te passen: „Kindertjes, laten wij liefhebben, niet met het woord noch met de tong, maar met de daad en in waarheid” (1 Johannes 3:18). Geloofsgenoten stelden een plan op om het gebouw te repareren. Het bijkantoor van Jehovah’s Getuigen in Finland gaf praktische raad over de manier waarop ze te werk moesten gaan. Er werden bouwtekeningen gemaakt, vergunningen verkregen, lijsten opgemaakt van de nodige materialen en er werd een oproep gedaan voor vrijwilligers.

Ongeveer een maand na de brand was het werk in volle gang. Op een woensdag werden de verkoolde resten door plaatselijke Getuigen gesloopt. Op vrijdag begon het geraamte van het nieuwe gebouw met de hulp van Getuigen uit andere gemeenten vorm te krijgen. Toen de vader van het gezin even naar het dorp ging, kwam hij een plaatselijke ambtenaar tegen die vroeg of hij het beschadigde gebouw tegen de regen had beschermd door een dekzeil op het dak te leggen. „Nee, er zit geen dekzeil op het dak,” antwoordde de vader trots, „maar er zitten wel dertig man op!”

Op zaterdag waren er bijna vijftig ijverige broeders en zusters ter plaatse, die blij waren te kunnen helpen. Een buurman die ook een handje had geholpen, zei: „Gisteravond heb ik er even bij stilgestaan hoe speciaal jullie zijn! Jullie geven echt om elkaar en helpen elkaar.”

Die avond was het werk klaar. Het nieuwe gebouw was een duidelijk bewijs dat de bevooroordeelde waarschuwingen die het gezin had gekregen, onterecht waren. Een gemeenteouderling weet nog dat hij en de vader op een gegeven moment de resultaten vanaf een afstandje stonden te bekijken, en zegt: „Het was een geweldig gevoel mijn arm om de schouder van onze pasgedoopte broeder te kunnen leggen en te zeggen: ’Welkom in Jehovah’s organisatie.’”

[Illustratie op blz. 31]

De brandschade

[Illustratie op blz. 31]

Tijdens de renovatie