Haar oplossing voor geluidshinder

„Ik werk voor een speelgoedfabrikant. Het is vrij routinematig werk, en de werknemers mogen naar muziek luisteren. Een van mijn collega’s, die in het hokje naast dat van mij zit, luistert graag naar ontaarde muziek. Twee andere werknemers op mijn afdeling houden ook van dat soort muziek. Maar voor mij was het een bezoeking er acht uur per dag naar te moeten luisteren.

Ik overdacht de voordelen die het had de baan te houden. Eén daarvan was dat mijn cheffin me altijd vrij had gegeven voor districtscongressen en speciale vergaderingen voor Getuigen van Jehovah in de volletijddienst. Ook doe ik er niet lang over om naar mijn werk te reizen, en door de werktijden heb ik tijd voor mijn bediening.

Ik ging naar mijn collega’s toe en vroeg hun vriendelijk of ze andere muziek wilden draaien of de muziek zachter konden zetten. Als reactie gingen ze klagen bij de cheffin. De cheffin liet me in haar kantoor komen. Ze zei: ’Sharon, je kunt dit bedrijf niet tot jouw religie bekeren. Onze werknemers kunnen luisteren naar wat ze willen.’

Toen vroeg ik of ik mijn eigen cassetterecorder en een hoofdtelefoon kon meenemen. Dat vond ze goed. Ik nam geluidsopnames van De Wachttoren mee. Daardoor heb ik het kunnen vermijden die ongezonde muziek te moeten horen. Naar de bandjes luisteren heeft me ook geholpen geestelijk sterk te blijven.” — Verteld door Sharon Quan.