De kloof tussen rijk en arm wordt wijder

„In de afgelopen vijftig jaar is er meer vooruitgang geboekt in het terugdringen van de armoede in de wereld dan in de vijfhonderd jaar daarvoor”, zegt UNDP Today, een uitgave van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties. „In de ontwikkelingslanden is het kindersterftecijfer sinds 1960 gehalveerd, de ondervoeding met ruim 30 procent gedaald en het aantal schoolgaande kinderen met 25 procent gestegen.” Toch geeft dezelfde bron toe dat ondanks deze vorderingen, de armoede in de wereld „wijdverbreid blijft”.

Erger nog, de ongelijkheden in en tussen de maatschappijen zijn groeiende. „Vergeleken met een jaar geleden”, zegt Catherine Bertini, directeur van het VN-Wereldvoedselprogramma, „hebben veel meer mensen in de wereld te maken met ondervoeding en honger.” Thans leven zo’n 840 miljoen mensen in de ontwikkelingslanden in constante honger, hebben ruim een miljard mensen geen toegang tot veilig drinkwater en moeten bijna anderhalf miljard mensen zien rond te komen van minder dan een dollar per dag. Mary Robinson, VN-​Hoge Commissaris voor de Mensenrechten, waarschuwt dat ’wij gevaar lopen een punt te bereiken waarop de wereld niet verdeeld is in ontwikkelde en ontwikkelingslanden, maar in overontwikkelde en zich nooit ontwikkelende’ landen.

Wat zou het de huidige wereldbevolking van zes miljard mensen kosten om de kloof tussen rijk en arm te verkleinen? Minder dan men misschien denkt. Volgens berekeningen van de VN zou er jaarlijks $9 miljard ($1,50 per persoon) extra nodig zijn om de hele wereld van riolering en schoon water te voorzien en is er nog eens $13 miljard (ongeveer $2 per persoon) per jaar nodig om fundamentele gezondheidszorg en voedsel voor iedereen op aarde te waarborgen. Hoewel dit aanzienlijke bedragen zijn, lijken ze onbeduidend in vergelijking met wat de wereld uitgeeft aan andere diensten. Ter illustratie: in een recent jaar werd wereldwijd $435 miljard (meer dan $70 per persoon) aan reclame uitgegeven en $780 miljard ($130 per persoon) voor militaire doeleinden. Het vernauwen van de kloof tussen de haves en de have-nots in de wereld is dus duidelijk niet zozeer een kwestie van voldoende geld, maar een kwestie van de juiste prioriteiten stellen.