Van onze lezers

Grootouders Bedankt voor de liefdevolle manier waarop u het onderwerp „Grootouders — Hun vreugden, hun uitdagingen” (22 maart 1999) hebt behandeld. Ik ben een alleenstaande grootouder die twee kleinzoons opvoedt. Hun moeder was en is nog steeds een drugsverslaafde. Net zoals in het artikel stond, had ik te kampen met de bitterheid van de jongens. Ik had er geen benul van hoe het voelde door beide ouders in de steek gelaten te worden. Maar vorig jaar zei mijn jongste kleinzoon tegen me: „Bedankt dat u voor ons zorgt.” Die woorden maakten alle inspanningen en tranen de moeite waard.

D. B., Verenigde Staten

Dankzij de liefde en getrouwheid van onze lieve oma hebben mijn broers en ik jaren van verwaarlozing en misbruik door onze ouders overleefd. De bijbelse waarheid die zij in ons hart prentte, gaf ons de kracht om door te gaan. Nu zijn haar drie kleinkinderen en zeven achterkleinkinderen allemaal opgedragen christenen.

B. L. B., Brazilië

Ik heb een baby van zeventien maanden en er waren wat spanningen tussen mijn schoonmoeder en mij over zijn verzorging. Ik was zo jaloers dat ik het punt bereikte waarop ik niet eens meer van christelijke vergaderingen kon genieten. Maar dit artikel heeft me geholpen in te zien dat zij het goed bedoelt en niet probeert hem af te pakken. Ik dank Jehovah dat ik die informatie heb ontvangen toen ik dat het hardst nodig had.

M. Z. C., Mexico

Vijf zoons Ik vond het artikel „Ik dank Jehovah voor mijn vijf zoons” (22 maart 1999) interessant omdat er diverse punten van overeenkomst waren tussen Helen Saulsbery en mijn moeder. Zij werden in hetzelfde jaar gedoopt. Net als Helen bleef mijn moeder thuis om voor ons te zorgen toen ons gezin onder financiële druk stond — de zaak van mijn vader ging failliet. Ook zij diende als pionier, een volletijdprediker, en vertelde ons altijd interessante ervaringen uit het veld. Dat maakte de pioniersdienst heel aantrekkelijk voor mij. Nu ik zelf twee dochters heb, kan ik begrijpen hoeveel inspanningen mijn moeder zich voor ons heeft getroost.

M. S., Japan

Een speciaal bedankje voor het artikel. Als vader probeer ik de bijbelse raad op te volgen, maar vaak voel ik me onbekwaam. De ervaring van de familie Saulsbery heeft me gesterkt om door te gaan.

R. M. R., Brazilië

Dingen willen hebben Ik ben een meisje van twaalf jaar. Ik wil u bedanken voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Waarom kan ik niet de dingen krijgen die ik hebben wil?” (22 maart 1999) Er zijn dingen die ik wil hebben — zoals een fiets en een gitaar. Maar mijn vader kan ze niet voor me kopen. Dat vind ik jammer. Toch heeft het artikel mij echt aangemoedigd. Bedankt voor het publiceren van die vaderlijke raad.

C. U., Nigeria

Spieren Nadat ik vanmorgen klaar was met mijn oefeningen ging ik zitten om het artikel „Spieren — Een meesterlijk ontwerp” (8 april 1999) te lezen. Ik ging nadenken over mijn oogspieren die bewogen terwijl ik elke bladzijde las, mijn armspieren die samentrokken en ontspanden terwijl ik slokjes uit mijn koffiebeker nam, mijn beenspieren die werkten terwijl ik me bewoog in mijn stoel. Enorm! Wat een wonder van ontwerp!

N. T., Belize

Onze spieren onthullen slechts een klein deel van de geweldige wijsheid en intelligentie van onze Grootse Schepper, Jehovah God. Ik vind het altijd boeiend over het menselijk lichaam te lezen. Maar dit is de eerste keer dat ik een dergelijk artikel heb gelezen dat zo goed geschreven was en zo eenvoudig te begrijpen.

P. J. O. S., Brazilië