Waarom velen bloed weigeren
IN WAT betiteld werd als een uitspraak die een keerpunt betekende, verklaarde een rechtscollege in Ontario het Canadese Rode Kruis aansprakelijk voor de HIV-infectie van twee ontvangers van een bloedtransfusie — beiden hadden besmet bloed gekregen van dezelfde donor. „Als het leven van de ontvangers gevaar loopt door iets zo catastrofaals als besmet bloed,” zei rechter Stephen Borins, „dan vraagt dat om een dringende reactie.”
In de jaren ’80 zijn zo’n 1200 Canadezen geïnfecteerd geraakt met HIV en liepen daarnaast 12.000 Canadezen hepatitis C op — allemaal door besmet bloed of besmette bloedprodukten. Om het aantal besmettingen te helpen verminderen, worden donors veel zorgvuldiger gescreend. Maar niet alle donors zijn eerlijk over hun seksuele verleden. Uit een onderzoek in de Verenigde Staten bijvoorbeeld is gebleken dat een op de vijftig donors naliet risicofactoren te melden, zoals homoseksuele activiteit of seks met een prostituée.
Wat het dilemma nog groter maakt, is het feit dat het screenen van bloed niet waterdicht is. Het blad New Scientist schrijft daarover: „Als iemand binnen drie weken nadat hij met HIV besmet is bloed geeft, worden met de huidige tests de virussen niet ontdekt. Voor hepatitis C kan deze ’blinde periode’ ruim twee maanden duren.”
De afgelopen jaren heeft zich een aanzienlijke daling voorgedaan in het aantal Canadezen dat bereid is bloed te geven — of te ontvangen. De columnist Paul Schratz schrijft: „Gezien de daling in de belangstelling voor bloeddonatie en de stijging in de aantallen die niet kunnen doneren, zij God gedankt dat Jehovah’s Getuigen baanbrekend bezig zijn met onderzoek naar bloedvervangende middelen.”
Interessant is het bericht in The Toronto Star dat in een recent jaar zo’n veertig mensen „bij het inchecken in Canadese ziekenhuizen beweerden Jehovah’s Getuigen te zijn omdat zij geen bloedtransfusies wensten”. Uit onderzoeken blijkt dat zo’n negentig procent van de Canadezen een alternatief voor donorbloed zou verkiezen. Het gebruik van bloed is daarom niet langer gewoon een religieuze kwestie.