„Mijn dank aan de Getuigen voor een geweldige zaterdag”

DOOR ONTWAAKT!-CORRESPONDENT IN NOORWEGEN

Eivind Blikstad, columnist voor het Noorse dagblad Telemark Arbeiderblad, zette de bovenstaande kop boven zijn artikel. Eerst uitte hij zijn ergernis over ongevraagde postreclame, telefonische verkooppraatjes en huisbezoeken — vooral op zaterdagochtend. Vervolgens schreef hij:

„Plotseling zijn ze er. Op mijn stoep. Jehovah’s Getuigen. Op zaterdagochtend. Met hun blad Ontwaakt!, nr. 17, 8 september 1996. [„De Indianen — Hoe ziet hun toekomst er uit?”] Zij vroegen zich af of ik het blad zou willen lezen, omdat er iets in stond waarvan zij dachten dat het mij zou interesseren. . . . Voordat ik de kans kreeg te zeggen dat ik niet geïnteresseerd was, voegde een van hen eraan toe: ’Er staat een artikel in over Indianen. Wij weten dat u veel over dat onderwerp geschreven hebt.’

Daar stond ik, met mijn mond vol tanden. Want wanneer je ijdelheid wordt gestreeld, is het meestal gedaan met al je vaste voornemens. Weer binnen, aan de ontbijttafel, wordt mijn nieuwsgierigheid me de baas. Jehovah’s Getuigen en de toekomst van de Indianen is naar mijn idee een wat vreemde combinatie. Ik zette mijn bril op en begon te lezen. U kent het wel, een tikkeltje meewarig, zoals je dat doet als je echt denkt dat iets tijdverspilling is.

Om een lang ontbijt kort te maken, het artikel dat de Getuigen brengen over de situatie van de Indianen was niet alleen goed — het was uitstekend. Ik geef Noorse onderwijzers de raad hun vooroordelen terzijde te schuiven. Bestel exemplaren voor al uw leerlingen! Het gebruik van verwijsbronnen is voorbeeldig en de pedagogische presentatie is glashelder. Het is ook in- en ineerlijk in kwesties waar de standpunten van de Indianen en de Getuigen verschillen. Geen spoor van verlakkerij. Eén dilemma in verscheidene Indianenreservaten betreft de vestiging van casino’s. Die voorzien in broodnodige werkgelegenheid, maar er zitten ook morele kanten aan de zaak. De kwestie wordt knap belicht op een manier die de lezer inzicht geeft in hoe het is om in onze eeuw Indiaan te zijn.”

Blikstad besluit: „Verkwikt door het lezen, las ik nu ik toch eenmaal bezig was ook de rest van Ontwaakt! Als toegift stond er een in één woord ontroerend stukje in over kerken die dichtgaan in het mijndal Rhondda in Wales. . . .

Ben ik mijn oordeel des onderscheids dan totaal kwijt? Een atheïstische omarming van de Getuigen zonder kritiek te uiten? . . . Niet vandaag. Wij moeten constant herinnerd worden aan het belang van onkruid wieden ofte wel het wegnemen van vooroordelen. De eerstvolgende keer dat ik hoor dat de Getuigen van leugens worden beticht, weet ik tenminste dat zij over de Indianen niet gelogen hebben.”

Wegens de bijzonder grote vraag naar de Ontwaakt!-uitgave over Indianen zijn er op de persen van het Wachttorengenootschap in New York 37.000 exemplaren extra gedrukt. Eén gemeente in Arizona vroeg om 10.000 exemplaren voor een speciale bewerking van hun gebied.

Wilt u zich een onbevooroordeelde mening over Jehovah’s Getuigen vormen, voel u dan vrij om aan de uitgevers van dit blad te schrijven en daarvoor het voor u dichtstbijzijnde adres op bladzijde 5 te gebruiken, of op te bellen naar uw plaatselijke Koninkrijkszaal. Geen verplichtingen, geen kosten. Alleen eerlijke antwoorden.

[Illustratieverantwoording op blz. 31]

Gezicht Indiaan: D. F. Barry Photograph, Thomas M. Heski Collection; dansende Indiaan: Men: A Pictorial Archive from Nineteenth-Century Sources/Dover Publications, Inc.; tipi’s: Leslie’s; rechthoekig dessin: Decorative Art; ronde dessins: Authentic Indian Designs