Fitness tot in het extreme

„EEN apart produkt van het fitness-streven”, zo schrijft The Toronto Star, vormen de „dwangmatige overijverige overdrijvers”. De Star bericht dat het overdrijven zowel onder mannen als onder vrouwen voorkomt. Mannen kunnen te intensief gaan sporten om hun jeugdigheid te herwinnen, zo zeggen sommige artsen en therapeuten, maar de onderliggende redenen waarom vrouwen te ver gaan, zijn gewoonlijk een irreëel beeld van hun eigen lichaam en eetstoornissen.

Velen beginnen met lichaamsbeweging om zich lekkerder te voelen en er beter uit te zien maar gaan dan te intensief sporten omdat zij er een behoefte aan ontwikkelen. Richard Suinn, sportpsycholoog en adviseur van diverse olympische teams, beweert dat er duidelijk sprake is van excessief sporten wanneer het „gebaseerd is op een emotionele betrokkenheid in plaats van een simpel fitnessprogramma”. Wanneer artsen en therapeuten met dit probleem te maken krijgen, proberen zij erachter te komen wat het sporten in het leven van de patiënten betekent, of aanricht. Moeten zij hun tijd en aandacht verdelen tussen een veeleisende carrière en de zorg voor huis en kinderen, dan zal overdreven veel sporten negatief uitwerken op hun welbevinden. Volgens dr. Thomas Schwenk, hoogleraar huisartsengeneeskunde, „kunnen zij fysiek best nog wel gezond zijn, maar hebben hun sociale contacten en hun baan eronder te lijden en zijn er wrijvingen in het gezin”.

De Star noemt een aantal waarschuwingssignalen die zich bij bewegingsverslaafden voordoen: ’Het kiezen voor sportvormen die alleen worden beoefend, zoals fietsen, zwemmen, rennen of gewichtheffen; gebrek aan flexibiliteit ten aanzien van het opgestelde programma; het idee dat dat portie bewegen móet, terwijl een keer overslaan ondraaglijk is; en achteruitgang van andere aspecten van het privé-leven.’

Hoewel mensen die werkzaam zijn op het gebied van fitness, de heilzame uitwerking van wat bewegen erkennen, waarschuwen zij ook voor de nadelige gevolgen van excessieve lichaamsbeweging. — 1 Timotheüs 4:8.