Een hartekreet

DE Ontwaakt! van 8 mei 1996 bevatte een serie artikelen over het onderwerp adoptie. Wij werden aangenaam verrast door de vele reacties van lezers die wij uit alle delen van de wereld ontvingen. De volgende brief was wel bijzonder ontroerend.

„Ik voel me gedwongen erop te wijzen dat velen van ons die hun kind hebben afgestaan, het in werkelijkheid wilden houden. Ik was een ongehuwde tiener en zat nog op school. Zodra mijn ouders hoorden dat ik in verwachting was, vertelden zij me dat ik het welzijn van het kind zwaarder moest laten wegen dan het mijne en dat ik het moest afstaan voor adoptie. Mij werd gezegd dat ’een baby niet alleen een moeder nodig heeft maar ook een vader’, waarin ik niet kon voorzien. Mijn ouders wilden niet dat ik de baby hield — er was in hun huis geen plaats voor mij als ik een baby had. Wat kon ik doen? Zij voerden aan: ’Je zult een hekel aan je baby hebben omdat hij je je vrijheid ontnomen heeft.’

Zodra mijn zwangerschap zichtbaar begon te worden, werd ik van school gehaald en weggestuurd naar een familielid, om daar te wonen. Toen ik de deur uitging, wist ik dat ik pas weer welkom zou zijn als mijn zwangerschap achter de rug was en ik de baby had afgestaan.

Ik werd naar een tehuis voor ongehuwde moeders gestuurd. Toen de maatschappelijk werkster mij vroeg of ik zeker was van mijn beslissing de baby voor adoptie af te staan, wist ik dat zij niet besefte dat ik geen keus had. IK WILDE MIJN BABY HOUDEN! Ik heb er altijd naar verlangd hem lachend en gelukkig te zien. Jullie lezers moeten weten dat veel echte moeders zich net zo voelen als ik destijds.

Ik heb geen enkele reële keus gehad. Dus deed ik wat naar men zei ’het beste’ voor het kind was. En sindsdien heb ik altijd een diepe wond gevoeld. Ik maak me zorgen dat mijn zoon misschien denkt dat ik nooit om hem gegeven heb en dat hij niet gewenst was.

Nu, als christen, heb ik altijd waardering voor de bijbelse raad met betrekking tot de moeilijker situaties die wij ons op de hals halen door Gods Woord niet toe te passen in ons leven. Er wordt gewezen op de pijnlijke en verstrekkende gevolgen van een wereldse redenatie. Maar mensen die geadopteerd zijn, moeten weten dat louter het feit dat zij voor adoptie werden afgestaan, niet wil zeggen dat zij niet gewenst waren. Vertel het hun alsjeblieft!”