Geen deel van de wereld?

DOOR ONTWAAKT!-CORRESPONDENT IN DUITSLAND

„ZIJ zijn geen deel van de wereld, evenals ik geen deel van de wereld ben” (Johannes 17:16). Met deze woorden beschreef Jezus de absolute neutraliteit van zijn volgelingen in politieke aangelegenheden. Voldoen belijdende christenen tegenwoordig aan deze maatstaf?

Sta eens stil bij de volgende perscommentaren op de betrokkenheid van de christenheid bij de voormalige Duitse Democratische Republiek (DDR), die tot haar ontbinding in 1990 bestuurd werd door een communistisch regime.

• „Nadat de evangelische [hoofdzakelijk lutherse] kerken in de DDR zich korte tijd in de roem hebben gekoesterd de moeder van de vreedzame revolutie geweest te zijn, schijnt hun populariteit nu snel te dalen. In de ogen van velen zijn ze eerder een steunpilaar voor het regime en een speelterrein voor de Stasi (de binnenlandse veiligheidsdienst) geweest.” — Die Zeit, november 1991.

• „Verscheidene provinciale lutherse kerken . . . hebben hun verbijstering geuit over de betrokkenheid van kerkelijke medewerkers en parochianen bij de Stasi.” — Evangelische Kommentare, januari 1991.

• „Leiders van de [Lutherse] Kerk horen klachten dat priesters niet meer voor hun mensen zouden zorgen zoals dat vroeger gebeurde, omdat zij actief zijn in de politiek.” — Süddeutsche Zeitung, februari 1990.

• „Weizsäcker [de voormalige president van de Duitse Bondsrepubliek] zei dat de [Lutherse] Kerk altijd een hulpvaardige rol had gespeeld in de politieke verhoudingen tussen de twee Duitse staten.” — Wetterauer Zeitung, februari 1992.

De politieke bemoeienissen waren geenszins beperkt tot de Lutherse Kerk. „Nagenoeg elke [protestantse] kerkelijke groepering werd geïnfiltreerd door Stasi-agenten”, berichtte The European. Manfred Stolpe, die in The European wordt aangeduid als „de voornaamste onderhandelaar van de protestantse kerk met de communistische autoriteiten”, zei tot zijn verdediging: „Ik zou de Duivel de hand hebben geschud als dat onze zaak ten goede was gekomen.”

In de Londense Guardian werd bericht over de nauwe banden tussen de geestelijkheid en de mafia in Italië. In het artikel stond: „De kerk en Cosa Nostra hebben zo lang vreedzaam samengewoond, dat de kerk vaak van medeplichtigheid wordt beschuldigd.”

De Toronto Star bevatte een artikel over de collaboratie van enkele Russisch-orthodoxe priesters met de vroegere KGB. Het bericht vermeldt: „De onthullingen over de collaboratie van de kerk met het communistische regime vormen de verpletterendste slag. . . . Materiaal uit KGB-archieven . . . doet vermoeden dat hooggeplaatste kerkfunctionarissen niet alleen hun eigen beginselen verloochenden maar ook bereid waren godsdienstige leiders in het buitenland te compromitteren.”

Terwijl de kerken van de christenheid zich met de politiek blijven bemoeien, houdt het ware christendom zich aan Jezus’ gebod geen deel van de wereld te zijn.