Besmet bloed toegediend aan hemofiliepatiënten

BLOED is een business geworden waarin twee miljard dollar per jaar omgaat. Het streven er winst op te maken heeft in Frankrijk tot een reusachtige tragedie geleid. Door met HIV besmet bloed zijn 250 hemofiliepatiënten aan met aids verband houdende ziekten gestorven, terwijl nog eens honderden besmet zijn. — The Boston Globe, 28 oktober 1992, blz. 4.

Een „onheilig verbond” van medische onachtzaamheid en commerciële hebzucht heeft tot de dood van ongeveer 400 Duitse hemofiliepatiënten geleid, terwijl daarnaast nog minstens 2000 personen geïnfecteerd zijn door met HIV besmet bloed. — Guardian Weekly, 22 augustus 1993, blz. 7.

Canada had zijn eigen bloedschandaal. Naar schatting zijn meer dan 700 Canadese hemofiliepatiënten behandeld met bloed dat met HIV besmet was. De regering werd in juli 1984 gewaarschuwd dat het Rode Kruis met aids besmet bloed aan Canadese hemofiliepatiënten verstrekte, maar de besmette bloedprodukten werden pas een jaar later, in augustus 1985, uit de handel genomen. — The Globe and Mail, 22 juli 1993, blz. A21, en The Medical Post, 30 maart 1993, blz. 26.

In een uit Madrid afkomstig bericht van het persbureau Reuter werd op 21 april 1993 gezegd dat Spanje volgens het Ministerie van Volksgezondheid schadevergoeding zou betalen aan 1147 hemofiliepatiënten die met het aidsvirus besmet waren via bloed- en plasmatransfusies in de jaren ’80. Meer dan 400 patiënten hebben reeds aids gekregen en zijn gestorven. — The New York Times, 22 april 1993, blz. A13.

Tegen eind 1982 begon het Amerikaanse Centrum voor Ziektebestrijding de NHF (de Nationale Hemofiliestichting in de VS) te waarschuwen voor de gevaren van de stollingsfactor VIII — één transfusie ermee kan een concentraat zijn dat van 20.000 bloeddonors afkomstig is, van wie er slechts één aids hoeft te hebben om de injectie te besmetten. Een krachtiger waarschuwing werd in maart 1983 geuit, maar in mei van dat jaar zond de NHF een bulletin uit met als kop „NHF dringt aan op voortzetting van gebruik van stollingsfactor”. Tegen die tijd vertoonde het dodental een stijgende lijn en nog steeds werden er duizenden in gevaar gebracht. Deze stollingsfactor was niet onontbeerlijk voor de overleving van hemofiliepatiënten; er bestonden andere behandelingsmogelijkheden. Duizenden levens hadden gespaard kunnen worden. Tegen 1985 hadden farmaceutische ondernemingen ontdekt dat de factor door verhitting veilig werd gemaakt. Zelfs toen werden er nog geïnventariseerde voorraden onverhitte factor op de markt gebracht. — Dateline NBC, 14 december 1993.

[Illustratieverantwoording op blz. 31]

CDC, Atlanta, Ga.