Van onze lezers
Westerse armoede In uw uitgave van 22 december 1992 stond in een stukje in „Een blik op de wereld” („Arme kinderen in Amerika”): „In de Verenigde Staten, een van de rijkste landen ter wereld, wonen tevens enkele van de armste kinderen.” Dat is misleidend. Er zijn in veel landen arme kinderen die de meeste arme kinderen in Amerika als rijk zouden beschouwen. Het is beslist tragisch dat veel kinderen in Amerika het nodige ontberen. Maar er zijn genoeg hulpmiddelen beschikbaar; de oorzaak is schandelijke verwaarlozing door hun ouders.
W. H., Verenigde Staten
Hoewel in de Verenigde Staten veel extreme gevallen van armoede voorkomen, was het niet onze bedoeling te suggereren dat de levensstandaard van degenen die in dat land als arm worden beschouwd, over het algemeen gelijk is aan die van armen in andere landen. Het feit dat er in zo’n welvarend land wijdverbreide armoede van enige aard bestaat, is alarmerend. Het is waar dat sommige kinderen inderdaad het nodige ontberen doordat hun ouders hen verwaarlozen. Veel ouders bezitten echter niet de benodigde bekwaamheden om hun situatie te verbeteren en hebben evenmin toegang tot de mogelijkheden waarvan anderen gebruik maken. — Red.
Geweld in het gezin Ik wil jullie heel hartelijk bedanken voor de reeks artikelen „Zal er ooit een eind komen aan geweld in huis?” (8 februari 1993) De laatste tien jaar van mijn 22-jarige huwelijk heb ik huiselijk geweld te verduren gehad. Psychische mishandeling is nog het ergst. Ongemerkt maar systematisch wordt je persoonlijkheid dermate misvormd dat je niet meer om hulp kunt vragen. Ik bereikte het punt dat ik zelfs overwoog zelfmoord te plegen. Uiteindelijk verliet ik mijn man en nu woon ik op mijzelf. Maar door de artikelen in jullie tijdschrift ben ik gesterkt en vertroost.
B. S., Duitsland
Mijn moeder wordt lichamelijk mishandeld door mijn vader en wij, de drie kinderen, vinden dat verschrikkelijk. Telkens wanneer hij mijn moeder slaat, is het alsof hij ons slaat. Weinig mensen begrijpen werkelijk wat het betekent in een gezin te leven waar geweld en haat de overhand hebben, waar helemaal geen begrip of liefde meer is. Wij zijn aangemoedigd door de wetenschap dat iemand ons begrijpt.
T. G. D. A., Italië
Het is heel aanmoedigend te zien dat deze kwestie zo openlijk wordt behandeld. Ik heb het veertien jaar volgehouden met een huwelijkspartner die mij mishandelde terwijl hij beweerde een christen te zijn. Ik kreeg vaak te horen dat ik het moest vermijden hem kwaad te maken. Dat was vragen om het onmogelijke! Uiteindelijk moest ik bij hem weg. Dank u wel voor de artikelen; ze waren aanmoedigend en kunnen anderen die nooit geslagen, geschopt of bespuwd zijn, helpen begrip te hebben voor de emotionele littekens die wij hebben opgelopen.
L. T., Verenigde Staten
De artikelen hebben het hart geraakt van veel vrouwen die zich eenzaam en in een isolement hebben gevoeld; gevoelens van angst en schaamte hebben ons stil gehouden. U hebt ons geholpen te begrijpen dat in tegenstelling tot wat men ons heeft willen doen geloven, wij dit niet zelf over ons hebben gebracht.
B. A., Verenigde Staten
Er zijn weken verstreken sinds mijn exemplaar van Ontwaakt! over de post kwam. Het heeft mij heel wat gebeden gekost om alleen al het tijdschrift uit de wikkel te halen en nog eens dagen voordat ik mij er uiteindelijk toe kon brengen het te lezen. Heel hartelijk bedankt dat u deze kwestie hebt behandeld! Ik was een slachtoffer van geweld in huis. Op een keer werd ik in mijn slaap verschrikkelijk door mijn man geslagen; er moest plastische chirurgie aan te pas komen om mijn jukbeenderen te herstellen. Met de hulp van de politie en een vriendelijk christelijk gezin dat in de buurt woonde, was ik in staat bij hem weg te komen. Hij werd veroordeeld tot enkele maanden gevangenisstraf. Ik ben nu hertrouwd met een fijne christelijke man.
P. H., Verenigde Staten