Van onze lezers

Onrecht in de rechtspraak Ik wil jullie graag laten weten hoe ik een oudere uitgave van Ontwaakt! heb gebruikt. Mijn dochter werd met een vuurwapen bedreigd bij een autokaping. De dief werd veroordeeld, maar het bewijs voor de telastlegging dat hij een pistool had gebruikt, werd niet toegelaten. Ik was ontmoedigd maar kreeg bij zijn veroordeling toestemming om ten behoeve van mijn dochter het woord te voeren. Enige tijd daarvoor was ik het artikel „Loont de misdaad?” (8 augustus 1985) tegengekomen. Ik gebruikte het materiaal uit het kader „Het onrechtsstelsel” en vertelde de rechtbank dat ’de misdadiger een keus heeft — wel of niet een misdrijf te begaan. Het slachtoffer heeft geen keus.’ De dief ging de gevangenis in en kreeg de maximale straf.

D. M., Verenigde Staten

Onverschillige ouders Heel hartelijk bedankt voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Waarom tonen mijn ouders niet wat meer belangstelling voor mij?” (8 november 1992) De tranen liepen mij over de wangen toen ik het las. Een paar maanden geleden voelde ik mij verwaarloosd en daarom werd ik opstandig. Ik denk dat ik van binnen heel erg boos en gekwetst was. Het artikel zette mij echt aan het denken over wat er aan de hand was. Dank u wel dat u zich genoeg om ons jongeren bekommert om ons deze bijzonder belangrijke inlichtingen te geven.

N. C., Verenigde Staten

Het artikel raakte het hart van mijn tienjarige dochter. Als alleenstaande ouder doe ik heel erg mijn best, maar ik heb niet altijd de energie en het geduld om de spanningen waar ik dagelijks mee word geconfronteerd te verwerken. Nadat ik de inlichtingen met haar had doorgenomen, begreep zij beter hoe ik mij soms voel. Wij huilden beiden en zij kon inzien dat ik wel degelijk van haar houd.

C. L., Verenigde Staten

Top van Europa Ik wil jullie bedanken voor het artikel „Naar de top van Europa per trein” (8 december 1992). Het heeft mij ertoe aangemoedigd het Jungfraujoch bij Interlaken (Zwitserland) te bezoeken. Op een hoogte van 3454 meter boven zeeniveau kreeg ik nog meer waardering voor de schoonheid van Gods werken en de onmetelijkheid van de met sneeuw bedekte bergen.

P. L., Italië

Muziek Ik ben twaalf jaar. Het artikel „Jonge mensen vragen . . . Wat is er verkeerd aan mijn muziek?” (8 februari 1993) heeft mij enorm geholpen. Ook ik kon mijn muziek niet afzetten en luisterde er zelfs naar terwijl ik studeerde. Ik heb ook verscheidene cd’s die niet zo goed zijn en mijn ouders en ik hebben daar al vaak woorden over gehad. Toen ik las hoe je door het luisteren naar muziek wordt beïnvloed, leek het wel alsof er een mes door mijn hart ging. Nu overweeg ik alle cd’s waarop slechte dingen voorkomen weg te doen. Heel erg bedankt.

M. H., Japan

Ik vond het artikel bijzonder actueel. Het is ongelofelijk dat massa’s jongeren zich zo door opstandige songs en kledingstijlen laten meeslepen. Zulke artikelen vormen voor ons als christelijke jongeren beslist een bescherming.

M. M., Italië

In het artikel werd rap-muziek wel in een zeer ongunstig licht geplaatst. Ik kom zo af en toe met andere jongeren bijeen om rap te spelen. Het is waar dat er songs zijn met een slechte tekst. Maar het is niet goed alle rap-muziek over één kam te scheren.

B. R., Duitsland

Het artikel behelsde geen ongenuanceerde veroordeling van rap als muziekgenre, maar veeleer een waarschuwing zich niet te laten meeslepen door welke vorm van muziek maar ook waarvan de algehele boodschap en geest niet aan bijbelse maatstaven beantwoorden. De bewijzen laten duidelijk zien dat de rap-muziek in dit opzicht jammerlijk te kort schiet. — Red.