Een brief aan Pa en Ma
HOE belangrijk zijn goede ouders? Uit de volgende brief van een volwassen zoon aan zijn vader en moeder blijkt hun waarde:
„Lieve Pa en Ma,
Het is al meer dan zestien jaar geleden dat ik de deur uit ben gegaan, dus het kan zijn dat u het enigszins vreemd vindt nu zo’n brief van me te krijgen. Maar ik heb er goed over nagedacht en vond het nodig dit te schrijven. Toen ik jaren geleden uw huis verliet, heb ik een aantal dingen van u meegenomen waarvoor ik nooit uw toestemming heb gevraagd. Misschien hebt u niet eens gemerkt dat ze verdwenen waren. Feitelijk ben ik zo stiekem te werk gegaan toen ik ze meenam, dat ik pas een paar jaar later besefte dat ik ze had. Ik heb ze als volgt gespecificeerd:
Liefde voor het goede: Wat is dat een bescherming voor me geweest!
Liefde voor mensen: Grootte, vorm en kleur doen er niet toe. Slechts het innerlijk telt.
Eerlijkheid: Wat van mij is, is van mij, het liefst te gebruiken om met anderen te delen. Handen af van wat een ander toebehoort.
Vastberadenheid: In mijn moeilijkste periodes heeft die me erdoor gehaald.
Geduld: U bent zo goed en liefdevol voor me geweest en zo geduldig. Nooit hebt u wat mij betreft de moed opgegeven.
Streng onderricht: U was nooit te hardvochtig of te toegeeflijk. Maar dat wist ik toen niet. Wilt u het me vergeven?
Vrijheid: Mij is de pijn bespaard gebleven waarmee zo veel andere kinderen opgegroeid zijn — pijn berokkend door ouders die hen lichamelijk, geestelijk en emotioneel mishandelden. Altijd hebt u het beste met me voorgehad en me beschermd tegen het kwaad. Nooit zal ik vergeten wat u voor me gedaan hebt.
Liefde voor simpele dingen: Bergen, rivieren, de blauwe lucht, trektochten, kamperen. U hebt het leven zo plezierig gemaakt. Geen twee ouders hadden ooit meer kunnen doen. En u scheen het nooit vervelend te vinden.
Voorzichtigheid: Geloof niet te snel alles wat je hoort. Maar als je het gelooft, blijf er dan bij, wat er ook gebeurt.
De waarheid uit Gods Woord: Het allerbelangrijkste. Het is mijn erfdeel. Geen geld, boten, huizen of bezittingen laten zich ermee vergelijken. Het zal mij geven wat het belangrijkste is — eeuwig leven.
Dit alles is moeilijk in geld uit te drukken. Het is van onschatbare waarde. Ik heb er heel veel gebruik van gemaakt. En ik wil het blijven gebruiken als ik het niet terug hoef te geven. Ik hoop eigenlijk, als u het goedvindt, het aan mijn zoontjes door te geven. Ik weet dat zij er evenzeer mee gebaat zullen zijn als ik. En ik zal hun altijd laten weten waar ik het vandaan heb — van Oma en Opa.
Uw zoon,”
(Naam op verzoek weggelaten.)