Is eerlijkheid lonend?

JONGE mensen zien zo veel oneerlijkheid onder volwassenen dat zij vaak hun voorbeeld volgen. Hoe verfrissend — en opmerkelijk ook — is het daarom als iemand eerlijk is! In Sports Illustrated werd zo’n voorbeeld van eerlijkheid ingeleid met de opmerking: „Dit is een verhaal dat je het vertrouwen teruggeeft.”

Het blad schreef over een jeugdhonkbalwedstrijd in het Amerikaanse Florida. De eerste-honkman ving een grondbal en probeerde de honkloper die van het eerste naar het tweede honk liep uit te tikken. De scheidsrechter, Laura Benson, riep dat de loper uit was, maar de eerste-honkman zei: „Mevrouw, ik heb de loper niet uitgetikt.” Dus verklaarde Benson dat de honkloper het tweede honk bereikt had.

Bij een andere wedstrijd twee weken later was dezelfde jongen betrokken bij een soortgelijke spelsituatie. Ook nu was Benson de scheidsrechter. Deze keer dacht zij dat de jongen de honkloper niet uitgetikt had en verklaarde zij hem „in”. Hoewel de jongen niets zei toen hij zijn positie weer innam, bespeurde zij door de manier waarop hij naar haar keek dat er iets mis was. Dus ging zij naar hem toe en zei: „Had je de loper wel uitgetikt?”

„Ja”, zei hij.

Toen Benson haar beslissing herriep en de honkloper uit verklaarde, protesteerden de coaches van het andere team. Maar zij legde uit wat er twee weken voordien was gebeurd en zei: „Als een joch zo eerlijk is, moet ik in zijn voordeel beslissen.”

De oneerlijken schijnt het tegenwoordig voor de wind te gaan in de wereld. Het is zoals een bijbelse psalmist eens opmerkte: „Dit zijn de goddelozen, die voor onbepaalde tijd onbezorgd zijn. Zij hebben hun middelen voor levensonderhoud vermeerderd” (Psalm 73:12). In werkelijkheid echter is eerlijkheid uiteindelijk verreweg het lonendst. Ze levert iemand het respect van zijn medemensen op. Maar belangrijker nog, ze bezorgt iemand de gunst van Jehovah God, die iemand met eeuwig leven kan belonen.