Van onze lezers

Narcolepsie Dertig jaar geleden werd bij mij narcolepsie gediagnostiseerd. Mijn hele leven heb ik te maken gehad met de problemen die voortvloeien uit een op het verkeerde moment in slaap vallen. Omdat ik op christelijke vergaderingen in slaap val, hebben anderen geconcludeerd dat ik weinig waardering heb voor geestelijke zaken. Pogingen om mijn situatie uit te leggen zijn vergeefs geweest. Bedankt daarom voor jullie voortreffelijke artikel (8 april 1991) over de vreemde slaapziekte.

R. N., Duitsland

De bejaarden eren Dank jullie voor de artikelenreeks „Eert u de bejaarden?” (22 maart 1991) Na 40 jaar van getrouwe dienst voor God ontstond voor mijn moeder de noodzaak van full-time verzorging in een verpleegtehuis vanwege de ziekte van Alzheimer. De kalender van het Genootschap bleek erg nuttig te zijn, aangezien haar vele bezoekers hun naam invulden op de dag van hun bezoek. Zo kon ik haar eraan herinneren dat ik niet haar enige bezoekster was geweest, want meer dan de helft van de dagen was met namen gevuld! Ook ontving zij een voortreffelijke verzorging van het verplegend personeel omdat zij wisten dat zo velen geïnteresseerd waren in haar welzijn. Dank jullie voor jullie betrokkenheid bij ons.

W. J. H., Verenigde Staten

Mijn moeder die vanaf haar middel naar beneden verlamd is, lijdt aan incontinentie. Iedere morgen moeten wij haar helemaal wassen en het beddegoed verschonen. Zij moet aangekleed en gevoed worden, en zij heeft vaak medische hulp nodig. Mijn man en kinderen zijn een geweldige hulp, maar het grootste deel van de verantwoordelijkheid komt op mij neer. Ik heb momenten van ontmoediging, en het vergt een constante geest van zelfverloochening. Ik was daarom erg blij jullie artikelen te lezen. Vanuit het diepst van mijn hart bedankt.

L. D., Italië

Voorbeeld voor broertjes en zusjes Jullie artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe kan ik een voorbeeld zijn voor mijn jongere broertjes en zusjes?”, heeft me diep getroffen (8 april 1991). Als oudste van drie kinderen kan ik alleen maar zeggen dat ik wenste dat ik het artikel in mijn jeugd gelezen had. Ik heb nu zelf twee kinderen en ik ben opgelucht dat zij zulke goede raad hebben om te kunnen opvolgen.

L. K., Duitsland

Babysitten Dank u wel voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe kan ik een goede babysitter zijn?” (8 maart 1991) Het kwam over de post toen ik op mijn zesjarige broertje moest passen. Terwijl ik het zat te lezen, zei ik hem zijn speelgoed op te ruimen. Toen kwam ik bij de alinea die vertelde dat het belonen van goed gedrag wellicht beter werkt dan een spervuur van dreigementen. Ik probeerde het en het werkte! Ik vond ook het gedeelte heel goed waar stond dat je een kind niet stom of dom moet noemen. Ik heb dat gedaan en ik besef nu dat dat stom van me is.

A. L., Verenigde Staten

Asbest Als een geschoold asbestwerker wil ik graag zeggen hoe ik het evenwichtige artikel „De asbest-story” heb gewaardeerd (22 maart 1991). Als deel van mijn opleiding heb ik lezingen gehoord van kankerspecialisten. Een arts bevestigde dat iemands kansen om nadeel te ondervinden van asbest veel groter zijn als hij rookt. Zoals gebruikelijk zijn jullie artikelen gedegen en pittig.

J. M., Verenigde Staten

Lupus Mijn oom zond mij het artikel met het verhaal van Robin Kanstul „Wat het betekent lupus te hebben” (8 mei 1990). Ik heb het hele tijdschrift met genoegen gelezen. Ik heb ook lupus, en de artsen hebben me nog niet de helft verteld van wat ik uit het artikel te weten ben gekomen. Bedankt, Robin Kanstul, voor het verhaal. Bedankt, Ontwaakt!, voor het publiceren ervan. Ik weet nu dat ik niet alleen ben, en ik leer ermee om te gaan.

R. B., Verenigde Staten