Hoe zijn ze aan die prachtige veren gekomen?

VORKSTAARTSCHARRELAARS komen veel voor in het midden en zuiden van Afrika. Ze strijken vaak neer op bomen of telefoondraden langs de weg. Vanaf zo’n goed uitkijkpunt speuren ze hun omgeving af naar insekten en ander voedsel.

Als u door Botswana of Zimbabwe reist, kan het gebeuren dat u een flits van helderblauwe veren ziet als een van deze vogels de weg overvliegt. Soms laten ze hun kleurrijke veren nog beter uitkomen door in een buitelende vlucht enkele staaltjes luchtacrobatiek ten beste te geven. De bijgaande foto van de vogel en de inzet waarop zijn vleugel is te zien, tonen de sprankelende kleuren van deze scharrelaar. Het verenkleed van zijn vleugels is een combinatie van vier schakeringen blauw met zwart en bruin. Wat een schitterend contrast met zijn lila borst, oranje wangen, witte voorhoofd en lichtgroene kruin! Dit doet een belangrijke vraag rijzen: Hoe zijn ze aan die prachtige veren gekomen?

Als u de poten van een scharrelaar goed bekijkt, zult u opmerken dat ze bedekt zijn met schubben, niet met veren. Hebben hun veren zich door toeval uit de schubben van een reptiel ontwikkeld, zoals evolutionisten leren?

Welnu, bedenk dat een veer een werktuigkundig wonder is. Aan weerszijden van de veerschacht bevinden zich rijen baarden. „Raken twee aaneengrenzende baarden van elkaar los — en er is een aanzienlijke kracht nodig om de vlag vaneen te trekken — dan ritsen ze ogenblikkelijk weer aaneen als de veer tussen de vingertoppen door wordt getrokken”, verklaart het leerboek Integrated Principles of Zoology. „De vogel doet dit natuurlijk met zijn snavel.”

Zouden de honderden doeltreffende „ritssluitingen” waaruit een enkele veer bestaat, door toeval kunnen zijn ontstaan? Hebben geleerden enig bewijs dat een schub zich werkelijk tot een veer heeft ontwikkeld? „Vreemd genoeg”, zo erkent het boven aangehaalde boek, „is er ondanks het feit dat de huidige vogels zowel schubben (vooral op hun poten) als veren hebben, geen overgangsstadium tussen de twee ontdekt, noch bij fossiele, noch bij thans levende vormen.”

Stellig, veren getuigen van een Meesterwerktuigkundige die tevens een expert is in het combineren van prachtige kleuren. Schepselen zoals de vorkstaartscharrelaar behoren ook tot de „gevleugelde vogels” die „de naam van Jehovah loven”. — Psalm 148:7, 10-13.

[Illustratieverantwoording op blz. 16]

National Parks Board of South Africa