Geweld — Waarom de toenemende bezorgdheid
Door Ontwaakt!-correspondent in Engeland
WOONT u in een „gevaarlijke” buurt? Dit is een stadsdeel waar personen die openbare diensten verrichten — artsen, verpleegsters en zelfs politieagenten — niet alleen durven te komen. Officieel bestaan ze in Engeland niet, maar een ’moeilijke buurt’ is een minder emotioneel geladen woord waarmee hetzelfde wordt bedoeld. En sommige gezagdragers zeggen dat er alleen al in Londen meer dan zeventig van zulke buurten zijn, met nog veel meer in andere steden van het land.
De Britse minister van Binnenlandse Zaken bracht zijn bezorgdheid tot uitdrukking door te zeggen: „De vrede van onze maatschappij wordt tegenwoordig niet door buitenlandse bedreigingen ondermijnd, maar door de zucht naar geweld die zich van te veel van onze medeburgers meester heeft gemaakt.”
Niet dat Engeland (met zijn 17 procent toename in het aantal geweldmisdrijven gedurende een recente periode van twaalf maanden) boven aan de lijst staat. Verre van dat. In veel andere plaatsen liggen de misdaadcijfers hoger. In de eerste negen maanden van het afgelopen jaar werden alleen al in de ondergrondse van de stad New York 10.607 geweldmisdrijven — moord, verkrachting, roof en aanranding — gepleegd! De onderzoeker dr. Michael Pratt zegt echter dat er bewijzen voorhanden zijn ter staving van de beweringen dat „de straten van Londen al net zo worden als die van New York”.
Toch is New York niet de stad met de ergste criminaliteit. Atlanta, Miami, Detroit en Chicago behoren tot de acht grote Amerikaanse steden die in 1987 meer geweldmisdrijven per inwoner rapporteerden dan New York. Naar het schijnt vormt geweld overal een toenemende reden tot bezorgdheid. De psychiater Thomas Radecki merkte op dat ’in de meeste westerse landen het aantal geweldmisdrijven in de afgelopen twintig jaar met 200 tot 500 procent is toegenomen’.
Ook elders zijn geweldmisdrijven toegenomen. In Kenia (Oost-Afrika) bijvoorbeeld werden nog niet zo lang geleden zo’n 190 mannen, vrouwen en kinderen door 400 veedieven in het wilde weg afgeslacht, terwijl men de lijken harteloos liet liggen als voedsel voor gieren en hyena’s.
In de Sovjet-Unie werd bericht dat ’de natie overspoeld wordt’ door voetbalgeweld. In dezelfde trant sprak het Chinese Centrale Comité tot Bevordering van de Socialistische Ethiek zich uit tegen ’ruzies, vuistgevechten, ja zelfs verwondingen en dodelijke ongevallen die zich tijdens voetbalwedstrijden hadden voorgedaan’. Het comité klaagde: ’Sportliefhebbers, vooral jongeren, moet beschaving worden bijgebracht.’
Geweldmisdrijven zijn beslist een reden tot toenemende bezorgdheid. Maar wat wordt er gedaan om de uitdaging die ze vormen het hoofd te bieden?